увіва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. увіваць — увіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уві́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. увільваць — увільнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

увядзе́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. уводзіць — увесці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

угава́рванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. угаварваць — угаварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

угаво́рванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. угаворваць — угаварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уга́дванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. угадваць — угадаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

угамава́нне, ‑я, н.

Абл. Дзеянне паводле знач. дзеясл. угамаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

угно́йванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. угнойваць — угнаіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уго́ртванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. угортваць — угарнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

угруза́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. угрузаць — угрузнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)