цюркі́зм, ‑а, м.
Слова або моўны зварот, запазычаны з адной з цюркскіх моў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чайха́ншчык, ‑а, м.
Утрымальнік чайханы або чалавек, які прыслужвае ў чайхане, падае стравы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чальча́к, ‑у, м.
Адна- або шматгадовая травяністая меданосная і лекавая расліна сямейства чальчаковых.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шле́мнік, ‑у, м.
Шматгадовая травяністая або паўкустовая расліна сямейства губакветных, выкарыстоўваецца ў медыцыне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шматцылі́ндравы, ‑ая, ‑ае.
Які мае некалькі або шмат цыліндраў. Шматцыліндравы аўтамабіль. Шматцыліндравы матор.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
экскрэ́ты, ‑аў; адз. няма.
У фізіялогіі — непатрэбныя або шкодныя рэчывы, якія выдзяляюцца арганізмам.
[Лац. excretum.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
экю́, нескл., м.
Старажытная французская сярэбраная або залатая манета з малюнкам геральдычнага шчыта.
[Фр. écu.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
э́ркер, ‑а, м.
Спец. Паўкруглы, трохвугольны або мнагагранны зашклёны выступ у сцяне будынка.
[Ням. Erker.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эстуа́рый, ‑я, м.
Лейкападобнае расшыранае вусце ракі, якая ўпадае ў мора або акіян.
[Ад лац. aestuarium — бераг, што заліваецца прылівам.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВІНА́ ў праве,
адносіны асобы да сваіх проціпраўных дзеянняў і іх шкодных вынікаў, выяўленыя ў форме намеру або неасцярожнасці; неабходная ўмова юрыд. адказнасці. Калі ў дзеяннях асобы няма віны, яна вызваляецца ад адказнасці. У крымінальным праве перадумовай віны з’яўляюцца наяўнасць у асобы свядомасці і дасягненне ёю ўстаноўленага законам узросту крымін. адказнасці. Злачынства прызнаецца наўмысным, калі асоба, якая яго ўчыніла, усведамляла грамадска небяспечны характар сваіх дзеянняў або бяздзеянняў, прадбачыла іх грамадска небяспечныя вынікі і жадала (прамы намер) або свядома дапускала (ускосны намер) іх надыход. Неасцярожным злачынствам лічацца проціпраўныя дзеянні асобы, калі яна прадбачыла магчымасць наступлення іх грамадска небяспечных вынікаў, але легкадумна разлічвала на іх прадухіленне (злачынная саманадзейнасць) або не прадбачыла магчымасці іх наступлення, хоць павінна была і магла іх прадбачыць (злачынная нядбайнасць). У цывільным праве віна — умова адказнасці за правапарушэнне: невыкананне або неналежнае выкананне дагаворнага ці іншага абавязацельства, учыненне незаконнай здзелкі, нанясенне маёмаснай шкоды і г.д. Форма віны, як правіла, не ўплывае на памеры цывільна-прававой адказнасці. Калі ў надыходзе неспрыяльных вынікаў вінаваты абодва бакі, то ўлічваецца віна аднаго і другога. Пры невыкананні або неналежным выкананні абавязацельства па віне абодвух бакоў суд адпаведна змяншае меру адказнасці даўжніка. У асобных выпадках цывільнае права прадугледжвае адказнасць пры адсутнасці віны правапарушальніка. Напр., арг-цыя або грамадзянін абавязаны пакрыць шкоду, нанесеную крыніцай павышанай небяспекі, за выключэннем выпадкаў, калі шкода ўзнікла ў выніку неадольнай сілы або намеру пацярпелага.
С.У.Скаруліс.
т. 4, с. 179
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)