Schná psnase f -, -n чырво́ ны нос (у п’яніцы )
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
пу́ рпур , -у, м.
1. Цёмна- або ярка-чырвоны колер (першапачаткова каштоўнае фарбавальнае рэчыва).
2. Дарагое адзенне з чырвонай тканіны як знак раскошы і велічы (уст. ).
3. перан. Чырвань, палымяны колер.
П. зары . П. сцягоў.
|| прым. пурпу́ рны , -ая, -ае і пурпуро́ вы , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
flaming [ˈfleɪmɪŋ] adj.
1. які́ палае агнём, у агні́
2. я́ ркі, палымя́ ны
3. я́ рка-чырво́ ны ; во́ гненна-ры́ жы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
stoplight [ˈstɒplaɪt] n. BrE
1. чырво́ ны сігна́ л святлафо́ ра, сігна́ л «стой»
2. (таксама stop lights ) AmE стоп-сігна́ л
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
флагшто́ к , ‑а, м.
Шост для пад’ёму флага. А сёння паміж цёмна-сініх сосен на высокім флагштоку ўзвіўся чырвоны сцяг. Грахоўскі .
[Гал. vlagstok.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Румя́ ны 1 ’з румянцам на твары’, ’ярка-чырвоны , ружовы’, ’чырванаваты, з залаціста-карычневым адценнем (пра выпечку)’ (ТСБМ , Ласт. , Сл. ПЗБ ), румʼя́ ны ’румяны, чырвоны ’ (ТС ), ст.-бел. румѧнъ ’тс’ (Альтбаўэр ). Укр. румʼя́ ний ’румяны’, рус. румя́ ный ’тс’, польск. rumiany ’тс’, чэш. ruměný ’тс’, славен. rumèn ’жоўты, чырвоны ’, серб.-харв. ру̀мен ’чырвоны ’, балг. ру́ мен ’тс’, макед. румен ’тс’, ст.-слав. роумѣнъ . Прасл. *ruměnъ < *rudměnъ < *ruda , *rudъ , *rudъjь (гл. руда , руды ). Індаеўрапейскія адпаведнікі — літ. raumuõ , род. ‑eñs , Він. адз. л. raũmenį ’мышца’, лат. raũmins ’вэнджаныя мышачныя часткі’ (Фасмер , 3, 517; ESJSt , 13, 783 з літ-рай).
Румя́ ны 2 ’ружовая ці чырвоная касметычная фарба для твару’ (ТСБМ ). З рус. румяна ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ВІ́ ЦЕБСКАЯ АБУТКО́ ВАЯ ФА́ БРЫКА «ЧЫРВО́ НЫ КАСТРЫ́ ЧНІК » Засн. ў 1923 у Віцебску на базе саматужных майстэрняў. З 1938 — ф-ка «Чырвоны Кастрычнік». У час Вял. Айч. вайны была эвакуіравана ў г. Кунгур (Пермская вобл. Рас. Федэрацыі). Аднаўленне пачалося ў Віцебску з 1944. У пасляваен. гады рэканструявана і расшырана, у 1988 дзейнічала 13 патокаў з закончаным вытв. цыклам магутнасцю 7 млн. пар абутку за год. З 1989 у складзе прадпрыемства «Белвест». З 1994 ф-ка пераўтворана ў акц. т-ва «Чырвоны Кастрычнік». Магутнасць 3,5 млн. пар абутку за год. Асн. прадукцыя (1996): жаночы і дзіцячы абутак.
т. 4, с. 216
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пунсо́ вы
(рус. пунцовый, ад фр. ponceau)
ярка-чырвоны .
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
cayenne (pepper)
[keɪˈen]
n.
чырво́ ны стручко́ вы пе́ рац; парашо́ к з гэ́ тага пе́ рцу
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
кара́ л , -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Марская жывёліна, якая жыве нерухомымі калоніямі на скалах; род паліпаў.
2. Вапнавае адкладанне некаторых відаў гэтых жывёлін — чырвоны , ружовы або белы камень, які пасля апрацоўкі выкарыстоўваецца як упрыгожанне.
Пацеркі з каралаў.
|| прым. кара́ лавы , -ая, -ае.
Каралавыя рыфы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)