ЛІВАНЕ́ЗЫ,
білонныя і сярэбраныя манеты, чаканеныя ў талернай сістэме ў 1756—57 для Ліфляндскай і Рэвельскай губ. Расійскай імперыі. Выпускаў Красны манетны двор з лацінскімі легендамі і наміналамі: 2 капейкі — 1/48 Л., 4 капейкі — 1/24 Л., 24 капейкі — чвэрць Л., 48 капеек — паўліванез, 96 капеек — Л. З выпуску 1756 вядома толькі пробная манета, у 1757 выпушчана двухкапеечнікаў 49 500, чатырохкапеечнікаў 581 858, чвэрць ліванезаў 125 680, паўліванезаў 42 450, Л. 27 000 экз.
В.С.Касмылёу.
т. 9, с. 240
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
актабо́л
(гр. oktobolon = 8 аболаў)
сярэбраная манета ў Стараж. Грэцыі, раўная 4/6 драхмы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
нумізма́т
(ад гр. nomisma, -atos = манета)
збіральнік манет і медалёў; спецыяліст у галіне нумізматыкі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
салі́д
(лац. solidus = цвёрды)
залатая старажытнарымская манета, роўная 1/72 залатога фунта (4,55 г).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
э́рэ
(сканд. ore)
разменная манета Швецыі, Нарвегіі і Даніі, роўная 1/100 кроны2 1.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гры́ўня, ‑і; Р мн. грывень і грыўняў; ж.
1. Гіст. Грашовая адзінка ў Старажытнай Русі — злітак серабра вагон каля фунта.
2. Гіст. Сярэбранае або залатое ўпрыгожанне, якое насілі на шыі ў Старажытнай Русі.
3. Уст. Дзесяцікапеечная манета. Пасажыры купляюць, спяшаюцца, соваюць дзецям пятакі, грыўні, на хаду кідаюць ягады ў рот. Хомчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўрублёўка, ‑і, ДМ ‑ўцы; Р мн. ‑лёвак; ж.
Разм. Манета вартасцю ў паўрубля. А калі б наліла яму гаспадыня начоўкі цёплай вады, калі б яшчэ паклала туды сярэбраную паўрублёўку, як гэта ў пэўныя часы рабіла мая маці, то павесялеў бы чалавек ад такога ужывання і адразу памаладзеў бы. Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
tynf
м. гіст. тынф (старажытная манета);
dobry żart ~a wart — прык.. добры жарт узнагароды варты
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
brzęczeć
brzęcz|eć
незак.
1. бразгатаць;
2. гусці;
moneta ~ąca — а) наяўныя грошы;
звонкая манета
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Дырхем (манета) 4/8, 327, 328, 365; 6/197, 614; 7/370
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)