bewóhnen vt жыць (дзе-н.); насяля́ць (што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

глухме́нь ж., прост. глушь; захолу́стье ср.;

лясна́я г. — лесна́я глушь;

жыць у ~ме́ні — жить в захолу́стье

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГАДА́Р ((Godard) Жан Люк) (н. 3.12.1930, Парыж),

французскі кінарэжысёр. Адзін з вядучых прадстаўнікоў «новай хвалі». Яго творчай манеры ўласцівы своеасаблівы і востры стыль кінаапавядання, выражаны ў рытмічна-імпульсіўным мантажы, частым выкарыстанні ручной камеры, у нетрадыцыйнай лексіцы дыялогаў. Сярод фільмаў: «На апошнім дыханні» (1960), «Жыць сваім жыццём» (1962), «Шалёны П’еро» (1965), «Уікэнд» (1967), «Імя Кармэн» (1983), «Германія, дзевяць нуль» (1991), «Назаўсёды Моцарт» (1996).

т. 4, с. 419

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

наме́раны ​1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад намераць.

наме́раны ​2 і наме́ран, ‑рана; у знач. вык., з інф.

Які мае намер што‑н. зрабіць. [Азаркевіч:] Дык вось што я вам скажу: чужою галавою я жыць не намераны. Гурскі. Увесь век мы жыць Тут намераны. Прыходзька.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сожи́тельствовать несов.

1. жыць суме́сна;

2. (быть в половой связи) знахо́дзіцца (быць) у пазашлю́бнай су́вязі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

clover [ˈkləʊvə]n. канюшы́на

♦

be in clover infml ≅ кача́цца як сыр у ма́сле, жыць у камфо́рце

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

parasite [ˈpærəsaɪt] n. паразі́т (таксама перан.);

live as a parasite on society жыць у грама́дстве як паразі́т

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

suburb [ˈsʌbɜ:b] n. пры́гарад, ускра́іна; прадме́сце;

London suburbs пры́гарады Ло́ндана;

live in the suburbs жыць у пры́гарадзе

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ла́дзіць¹, -джу, -дзіш, -дзіць; незак., з кім.

1. Жыць у згодзе.

Яны ўсё жыццё ладзяць з суседзямі.

2. з кім-чым. Прыйсці да згоды, справіцца з кім-, чым-н.

Л. з дзецьмі.

|| зак. зла́дзіць, зла́джу, зла́дзіш, зла́дзіць; зла́джаны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адзіно́та, -ы, ДМ -но́це, ж.

1. Адасобленасць у выніку страты родных, блізкіх або ў выніку жадання пабыць асобна ад іншых.

Жыць на адзіноце.

2. Бязлюднасць, сіратлівасць.

Адзінотай веяла з палёў.

3. Стан адзінокага чалавека; адзіноцтва.

Пачуццё адзіноты.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)