во́цатны Éssig , éssighaltig;

во́цатная кіслата́ хім. Éssigsäure f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кісля́ ж. разм.

1. гл. кіслата;

2. гл. кісліна

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

uric

[ˈjʊrɪk]

adj.

мачавы́

uric acid — мачава́я кіслата́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Квась ’кіслата’ (Сл. паўн.-зах., Жд. 2, 3). Архаізаванае словаўтварэнне на ‑ǐ, характэрнае для адпаведных пар назоўнік — дзеяслоў (квась — квасіць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

АТФ,

гл. Адэназінтрыфосфарная кіслата.

т. 2, с. 80

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

мачавы́ мочево́й;

м. пузы́р — мочево́й пузы́рь;

○ ~вая кіслата́ — мочева́я кислота́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

плавіко́вы: п. шпат пла́вико́вый шпат;

~вая кіслата́ — хим. плавико́вая кислота́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АСПІРЫ́Н,

тое, што ацэтылсаліцылавая кіслата.

т. 2, с. 42

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ВІТАМІ́Н B₃,

гл. Пантатэнавая кіслата.

т. 4, с. 199

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ВІТАМІ́Н Bс, гл. Фоліевая кіслата.

т. 4, с. 199

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)