во́цатны Éssig , éssighaltig;

во́цатная кіслата́ хім. Éssigsäure f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кісля́ ж. разм.

1. гл. кіслата;

2. гл. кісліна

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

uric

[ˈjʊrɪk]

adj.

мачавы́

uric acid — мачава́я кіслата́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

АТФ,

гл. Адэназінтрыфосфарная кіслата.

т. 2, с. 80

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Квась ’кіслата’ (Сл. паўн.-зах., Жд. 2, 3). Архаізаванае словаўтварэнне на ‑ǐ, характэрнае для адпаведных пар назоўнік — дзеяслоў (квась — квасіць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

АСПІРЫ́Н,

тое, што ацэтылсаліцылавая кіслата.

т. 2, с. 42

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ВІТАМІ́Н B₃,

гл. Пантатэнавая кіслата.

т. 4, с. 199

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ВІТАМІ́Н Bс, гл. Фоліевая кіслата.

т. 4, с. 199

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ВІТАМІ́Н C,

гл. Аскарбінавая кіслата.

т. 4, с. 199

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ВІТАМІ́Н PP,

гл. Нікацінавая кіслата.

т. 4, с. 199

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)