бас
1. (голас) Bass
бас tíefer Bass;
спява́ць ба́сам Bass síngen
2. (спявак) Bass
3. (
4. (струна; клавіша) Básssaite
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
бас
1. (голас) Bass
бас tíefer Bass;
спява́ць ба́сам Bass síngen
2. (спявак) Bass
3. (
4. (струна; клавіша) Básssaite
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ма́нна
(
1) ежа, якая паводле біблейскага падання, сыпалася з неба яўрэям у час іх вандравання па пустыні ў «абетаваную зямлю»;
2)
3) лішайнік
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
De gustibus (et coloribus) non est disputandum
Пра
О вкусах (и цвете) не следует спорить.
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
кро́ква
1. Насціл, гаць з тонкага жэрдзя (
2.
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
МА́САВАЯ ЛІТАРАТУ́РА,
шматтыражная
Літ.:
«Массовая культура» — иллюзии и действительность.
Николюкин А.Н. Антикультура: массовая литература США
Шабловская И.В. Реализм и «массовая культура» // Шабловская И.В. История зарубежной литературы (XX в., первая половина).
І.В.Шаблоўская.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Кро́ква 1 ’два брусы, верхнімі канцамі злучаныя пад вуглом, а ніжнімі прымацаваныя да бэлек’ (
Кро́ква 2 ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
апле́сці, апляту, апляцеш, апляце; апляцём, аплецяце, аплятуць;
1. Абвіць чым‑н. гнуткім; пакрыць густым перапляценнем з чаго‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
насто́й, ‑ю,
1. Выцяжка з расліннага або жывёльнага рэчыва, змешчанага ў ваду або іншую вадкасць.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
rich2
1. бага́ты
2. кашто́ўны, дарагі́, раско́шны
3. (in, with) бага́ты (на што
4. урадлі́вы; бага́ты;
rich soil урадлі́вая гле́ба
5. здо́бны; тлу́сты (пра ежу);
a rich fruit cake здо́бны фрукто́вы торт
6.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
падпусці́ць, ‑пушчу, ‑пусціш, ‑пусціць;
1. Даць магчымасць падысці, наблізіцца да каго‑, чаго‑н.
2.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)