ударе́ние ср., в разн. знач. на́ціск, -ку м.;
музыка́льное ударе́ние музыка́льны на́ціск;
логи́ческое ударе́ние лагі́чны на́ціск;
поста́вить ударе́ние паста́віць на́ціск;
де́лать ударе́ние на чём-л. рабі́ць на́ціск на чым-не́будзь;
говори́ть с ударе́нием гавары́ць з на́ціскам.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вастры́ць
1. schärfen vt; wétzen vt; schléifen* vt; spítzen vt (аловак); déngeln vt (касу); (рабіць больш успрымальным) schärfen vt; empfíndlich máchen;
вастры́ць слых das Gehör schärfen;
вастры́ць зуб [зу́бы] на каго-н. éinen Groll gégen j-n hégen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
jelly
[ˈdʒeli]
1.
n., pl. -lies
1) жэле́, n., indecl.
2) квашані́на f.
2.
v.i.
застыва́ць (як квашані́на)
3.
v.t.
рабі́ць жэле́ або́ квашані́ну
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
meditate
[ˈmedɪteɪt]
v.
1) ду́маць, разважа́ць; меркава́ць; разду́мваць
2) заду́мваць, наду́мваць; плянава́ць
3) мані́цца, зьбіра́цца (рабі́ць што-н.)
4) ува́жна прыгляда́цца да чаго́-н.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
hocus-pocus
[,hoʊkəsˈpoʊkəs]
1.
n.
1) фо́кус-по́кус
2) спра́ўнасьць рук, ма́гія f.
3) ашука́нства n.
2.
v.i.
1) займа́цца штука́рствам
2) рабі́ць шту́чкі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
influence
[ˈɪnfluəns]
1.
n.
1) уплы́ў -ву m., узьдзе́яньне n.
2) чалаве́к з уплы́вам
3) Electr. інду́кцыя f.
2.
v.t.
уплыва́ць, узьдзе́йнічаць, рабі́ць уплы́ў
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
omit
[oʊˈmɪt]
v., (-tt-)
1) прапушча́ць, прапуска́ць; занядбо́ўваць
2) не рабі́ць чаго́-н.
She omitted to make her bed — Яна́ не засла́ла свой ло́жак
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
package
[ˈpækɪdʒ]
1.
n.
1) клу́нак, паку́нак, па́чак -ка m.
2) упако́ўка f.
2.
v.t.
1) уклада́ць у клу́нкі
2) рабі́ць паку́нкі, па́чкі; пакава́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
discredit
[dɪsˈkredət]
1.
v.t.
1) дыскрэдытава́ць, падрыва́ць даве́р; га́ньбіць, нясла́віць, зьнеслаўля́ць
2) рабі́ць невераго́дным
2.
n.
1) дыскрэдыта́цыя f., зьнеслаўле́ньне n.
2) га́ньба f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
glorify
[ˈglɔrɪfaɪ]
v.t. -fied, -fying
1) услаўля́ць, праслаўля́ць, усхваля́ць; апява́ць (у пе́сьнях, ве́ршах)
2) славіць, пакланя́цца (Бо́гу); хвалі́ць
3) упрыго́жваць; праясьня́ць, рабі́ць я́сным (не́ба)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)