уе́зд м.

1. (дзеянне) Éinfahrt f -, -en; Éinzug m -(e)s, -züge (урачысты);

пра́ва ўе́зду Éinreisegenehmigung f -, -en, Éinreiseerlaubnis f -, -se;

2. (месца) Éinfahrt f, Áuffahrt f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ву́сце н.

1. геагр. (месца ўпадзення ракі) Mündung f -, -en;

2. (выхад) Öffnung f -, -en, Loch n -(e)s, Löcher;

ву́сце пе́чы Ófenloch n -(e)s, -löcher

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

папа́с м. с.-г.

1. (месца, дзе пасвіцца жывёла; паша) Grünfutter n -s, Grásfutter n;

2. (прыпынак у дарозе з мэтай пакарміць коней, падсілкавацца) Fütterung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

партэ́р м. тэатр. Parkétt n -(e)s, -;

ме́сца ў партэ́ры Parkéttplatz m -es, -plätze; Parterre [-´tɛr] n -s [-´tɛrs], pl -s [-´tɛr] (задняя палова ніжняга паверха глядзельнай залы за крэсламі)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пахава́нне н.

1. (дзеянне) Be¦érdigung f -, -en, Begräbnis n -ses, -se, Bestáttung f -, -en, Béisetzung f -, -en;

2. (абрад) Begräbnisfeier f -, -n;

3. (месца) Begräbnisstätte f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перагна́ць

1. (абагнаць) überhólen vt; перан. тс. j-m voráus sein;

2. (у другое месца) an éinen ánderen Ort tréiben*; flíegen* vt (самалёты);

3. хім. destillíeren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

расса́джваць, рассадзі́ць

1. (даць месца) die Plätze ánweisen* (каго-н. D), hínsetzen vt, únterbringen* vt;

2. (паасобку) aus¦einánder sétzen, voneinánder trénnen;

3. (расліны) verpflánzen vt, áuspflanzen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

балю́чы (які мае дачыненне да адчування болю) krank; schmérz haft, schmérzlich;

балю́чае ме́сца éine kránke Stélle; перан. die schwáche Séite, der wúnde Punkt;

балю́чае дакрана́нне schmérzhafte Berührung

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Ка́пішча ’культавае збудаванне ўсх. і прыбалт. славян з часоў паганства’ (ТСБМ), ’месца, дзе закопваюць здохлую жывёлу’ (Бяльк.). Укр., рус. капище ’паганскі храм’, арханг. ’месца звозу лесу, звалка’. Ст.-рус. запазычанне са ст.-слав. капище ’храм’ < капь ’з’ява, вобраз, прывід’ > ’статуя, выява’ < ст.-чуваш. *käp, сучаснае чуваш. päk, уйгурск. kep ’форма, карціна’, ст.-тур. gib ’карціна’ (Фасмер, 2, 185; Шанскі, 2 (К), 35).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Бабі́нец ’царкоўны цвінтар’, ’бабінец’ (БРС, Нас., Гарэц., Бесар.). Укр. баби́нець ’бабінец, месца, дзе збіраюцца старыя жанчыны’ (рус. бабине́ц, мабыць, запазычана з укр. мовы, але адкуль такі націск?). Вытворнае ад ба́ба 1 (суфікс ‑иньць). Першапачаткова — ’месца, дзе збіраюцца бабы’. Параўн. таксама польск. babiniec, чэш. babinec. Можна ставіць пытанне і аб запазычанні з зах.-слав. моў, дзе суфікс ‑inьcь у nom. loci вельмі прадуктыўны.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)