Vórschrift f -, -en

1) прадпіса́нне, зага́д, інстру́кцыя;

nach ~ па прадпіса́нні [палажэ́нні, стату́ту]

2) палажэ́нне, стату́т;

j-m ~en máchen дава́ць прадпіса́нні каму́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Záunpfahl, Záunspfahl m -(e)s, -pfähle кол, слуп, шост;

◊

j-m éinen Wink mit dem ~ gében* зрабі́ць каму́-н. гру́бы [недвухсэнсо́ўны] намёк

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zúschanzen vt (j-m) разм. перада́ць (употай), падсу́нуць (што-н., каму-н.);

j-m ein Parlaméntsmandat ~ працягну́ць каго́-н. у парла́мент

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pobłażać

незак. komu/czemu патураць каму/чаму; адносіцца паблажліва да каго/чаго;

pobłażać swawoli — патураць свавольству;

pobłażać nadużyciom — патураць злоўжыванням, адносіцца паблажліва да злоўжыванняў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

dowierzać

dowierza|ć

незак. (звычайна з адмоўем) давяраць;

nie ~ć komu — не давяраць каму; ставіцца з недаверам;

nie ~ła nikomu — яна не давярала нікому

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ekstra

1. звыш; у дадатак;

zapłacić komu ekstra — заплаціць каму дадаткова (ў дадатак);

2. экстра; разм. супер;

podróż była ekstra! — падарожжа было выдатнае! (супер!)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przełożyć

зак.

1. перакласці; пераставіць;

2. адкласці, адтэрмінаваць, перанесці;

3. перакласці (на іншую мову);

4. kogo/co nad kogo/co аддаць перавагу каму/чаму

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

śmiać się

незак.

1. смяяцца з каго;

śmiać się do rozpuku — смяяцца да ўпаду;

śmiać się w duchu — смяяцца ў душы;

2. усміхацца каму

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zastosować się

зак. do kogo/czego падпарадкавацца каму/чаму; прыстасавацца да каго/чаго;

zastosować się do czyich wskazówek — выканаць (прыняць да выканання) чые ўказанні

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

отво́д м.

1. (действие) адвядзе́нне, -ння ср., адво́д, -ду м.;

отво́д земе́ль адвядзе́нне (адво́д) зяме́ль;

2. (заявление) адво́д, -ду м.;

дать кому́-л. отво́д даць каму́-не́будзь адво́д;

3. (в санях) адбо́й, -бо́я м., крыло́, -ла́ ср.;

◊

для отво́да глаз для адво́ду вачэ́й;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)