мара́ль
1. мора́ль; (совокупность норм поведения — ещё) нра́вственность;
2. (нравственный вывод) мора́ль;
3.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мара́ль
1. мора́ль; (совокупность норм поведения — ещё) нра́вственность;
2. (нравственный вывод) мора́ль;
3.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ко́нчыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны;
1. што, а таксама з чым і з
2. што чым. Зрабіць што
3. што, з чым і з
4. што. Завяршыць навучанне дзе
5. каго (што). Звесці са свету (
Дрэнна (кепска) кончыць — пра ганебны канец чыйго
Кончыць жыццё — памерці.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
настаўле́нне
1. Beléhrung
2. (інструкцыя) Vórschrift
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
радо́к
1. Réihe
2. (на пісьме) Zéile
пачына́ць з но́вага радка mit éiner néuen Zéile begínnen
2.
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Morál
1) мара́ль, мара́льнасць;
gégen die ~ verstóßen
2)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
пакры́цца, ‑крыюся, ‑крыешся, ‑крыецца;
1. Запоўніцца, усыпацца, усеяцца чым‑н. па паверхні.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
індыка́тар, ‑а і ‑у,
1. ‑а. Прыбор, які служыць для вымярэння фізічных велічынь (ціску, нагрузкі і пад.), а таксама для адлюстравання ходу працэсаў або стану аб’екта назірання.
2. ‑у. Рэчыва, якое ўводзіцца ў раствор для выяўлення хімічнага працэсу, што адбываецца ў растворы.
3. ‑а. Бібліятэчная картатэка, якая паказвае, хто ўзяў
[Лац. indicator — паказальнік.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
умудры́цца, ‑руся, ‑рышся, ‑рыцца;
Ухітрыцца зрабіць, ажыццявіць што‑н., выйсці з цяжкага становішча.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ле́кцыя
курс ле́кцый (у ВНУ) Vórlesungszyklus
наве́дваць ле́кцыі die Vórlesungen besúchen;
ле́кцыя па… (гісторыі
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
gallop
галёп -у
1) бе́гчы галёпам (пра каня́)
2) ве́льмі ху́тка гавары́ць або́
гнаць каня́ галёпам
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)