Verbum

блы́танік, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.).

Той, хто дрэнна ў чым-н. разбіраецца, блытае факты.

бо́ртнік, -а, мн. -і, -аў, м. (уст.).

Той, хто займаецца бортніцтвам; пчаляр.

|| прым. бо́ртніцкі, -ая, -ае.

геолагаразве́дчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто займаецца геолагаразведкай.

|| ж. геолагаразве́дчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

кватэранайма́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто наймае кватэру.

|| ж. кватэранайма́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

кіро́ўца, -ы, мн. -ы, -аў, м.

Той, хто кіруе аўтамабілем або іншым транспартным сродкам.

К. тралейбуса.

клятвапаруша́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто парушае клятву.

|| ж. клятвапаруша́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

заво́чнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто вучыцца завочна.

|| ж. заво́чніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

завяшча́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто зрабіў завяшчанне.

|| ж. завяшча́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

інспіра́тар, -а, мн. -ы, -аў, м. (кніжн.).

Той, хто інспіруе што-н.

|| прым. інспіра́тарскі, -ая, -ае.

казнакра́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Той, хто займаецца казнакрадствам.

|| прым. казнакра́дскі, -ая, -ае.