меджлі́с

[тур. meclis (вым. medžlis), ад ар. madžlis = пасяджэнне, сход]

1) парламент у Турцыі;

2) ніжняя палата парламента ў Іране.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

малалю́дны dünn besíedelt (пра мясцовасць); schwách besúcht (пра сход); wénig belébt, mit geríngem Verkéhr (пра вуліцу і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ustawodawczy

ustawodawcz|y

заканадаўчы, устаноўчы;

zgromadzenie ~e — устаноўчы сход;

sejm ~y — заканадаўчы сейм

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zagajenie

н.

1. пачатак; адкрыццё (сход; з’езд і да т.п.);

2. уступнае слова

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

секта́нт, ‑а, М ‑нце. м.

1. Паслядоўнік якой‑н. рэлігійнай секты. Сход сектантаў.

2. перан. Чалавек, які вылучаецца вузкімі інтарэсамі якой‑н. замкнутай групы, секты. Сектантаў Валуеў ненавідзеў. Таксама ён цярпець не мог раскольнікаў. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ніво́дзін, ніводнага, займ. адмоўны.

Тое, што і ніводны. Было ціха, не варушыўся ніводзін лісток на ігрушы. Шамякін. Ужо без Волькі не абыходзіўся ніводзін сход: крыху па абавязку — што камсамолка, а болей па сваёй ахвоце. Калюга.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кангрэ́с

(лац. congressus = сустрэча, сход)

1) з’езд, нарада звычайна міжнароднага характару;

2) заканадаўчы орган (парламент) у ЗША і некаторых іншых краінах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

convocation

[,kɑ:nvəˈkeɪʃən]

n.

1) скліка́ньне n.

2) сход, зьезд -у m.

3) унівэрсытэ́цкая выпускна́я ўрачы́стасьць

4) сыно́д, сабо́р -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

elective

[ɪˈlektɪv]

adj.

1) вы́барны (о́рган, паса́да)

2) які́ ма́е пра́ва галасава́ць

3) вы́барчы (пра́ва, сход)

4) неабавязко́вы (прадме́т, курс)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пастанаві́ць сов.

1. (принять решение) постанови́ть, реши́ть;

сход ~ві́ў — собра́ние постанови́ло (реши́ло);

2. юр. определи́ть; постанови́ть; реши́ть;

суд ~ві́ў — суд определи́л (постанови́л, реши́л)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)