Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
макаві́шча, ‑а, н.
Града, поле, на якім папярэдняй культурай быў мак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паго́рысты, ‑ая, ‑ае.
Пакрыты пагоркамі; няроўны. Млынкоўскае поле няроўнае, пагорыстае.Сачанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
я́чнішча, ‑а, н.
Поле, з якога сабралі ячмень 1. Узараць ячнішча.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
урабля́цьс.-г. (зямлю) bebáuen vt; beáckern vt;
урабля́ць по́ле den Ácker bestéllen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
гайда́, выкл., у знач.вык. (разм.).
1.Ужыв. як загад або заклік ісці куды-н.
Г. ў поле!
Г. ў лес па ягады!
2.Ужыв. для абазначэння хуткага адыходу, ад’езду куды-н.
Садзіся ў машыну і г. ў вёску.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ГУ́ДАЧАК ((Hudeček) Антанін) (14.1.1873, мяст. Лоўцка, Чэхія — 11.8.1942),
чэшскі жывапісец-пейзажыст. Вучыўся ў Пражскай (1887—91) і Мюнхенскай (1891—95) АМ. У 1903 — 09 наведваў Сіцылію, в-аў Капры, у 1914—31 — Францыю, Славенію, Зах. Украіну, Італію. З 1927 жыў і працаваў у Часталовіцы. Творы Гудачака «Жытнёвае поле» (1880), «Ручай восенню» (1903), «Татры», «Зіма» (абедзве 1930), «Венецыя» (1930-я г.) і інш. адметныя глыбокім лірызмам, свабоднай і экспрэсіўнай манерай пісьма, тонкай каларыстыкай.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАРХІМО́ВІЧ (Эдуард Міхайлавіч) (н. 15.7.1937, г.п. Бялынічы Магілёўскай вобл.),
бел. вучоны ў галіне машынабудавання. Д-ртэхн.н. (1990), праф. (1992). Скончыў Магілёўскі маш.-буд.ін-т (1966), у якім і працуе з 1969 (у 1993—99 прарэктар). Навук. працы па праблемах кантактнай, дугавой, газаэлектрычнай зваркі і наплаўкі ў ультрагукавым полі, умацавання і аднаўлення дэталей машын.
Тв.:
Сварка и наплавка в ультразвуковом поле. Мн., 1988;
Сварка в ультразвуковом поле. Мн., 1994 (разам з В.М.Сагалевічам, У.І.Сотнікавым).
