васілько́вы, ‑ая, ‑ае.
Сіні, колеру васілька.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
васілько́вы, ‑ая, ‑ае.
Сіні, колеру васілька.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шансане́тка, ‑і,
1. У дарэвалюцыйным і замежным тэатры — эстрадная песенька жартаўлівага, часта фрывольнага зместу.
2. Спявачка, якая выконвае такія
[Фр. chansonnete.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЕЎДАКІ́МАЎ (Яраслаў Аляксандравіч) (
Г.М.Загародні.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КАРЫ́ЗНА (Уладзімір Уладзіміравіч) (
Э.А.Алейнікава.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛІС (Арсень Сяргеевіч) (
Тв.:
Браніслаў Тарашкевіч.
Мікола Шчакаціхін.
Пётра Сергіевіч.
Пякучай маланкі след: Эцюд да партрэта мастака Горыда.
Вечны вандроўнік: Нарыс пра мастака Я.Драздовіча.
Песню — у спадчыну.
Цяжкая дарога свабоды.
Каляндарна-абрадавая творчасць беларусаў: Сістэма жанраў:
І.У.Саламевіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Віваць ’плесці’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
канцо́на, ‑ы,
1. Род лірычнага верша ў італьянскай і старафранцузскай паэзіі сярэдніх вякоў і эпохі Адраджэння.
2. Лірычная песня, якая па гучанню набліжаецца да італьянскай народнай
[Іт. canzone.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
балала́ечнік, ‑а,
1. Музыкант, які іграе на балалайцы.
2. Майстар, які робіць або рамантуе балалайкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шпако́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да шпака, належыць яму.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шча́снасць, ‑і,
Уласцівасць шчаснага; шчасце.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)