Маке́й ’пабудова са сценамі для гаспадарчых прылад’ (кобр., ДАБМ, к. 238). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мохацца (экспрэс.) ’марудзіць’ (шальч., Сл. ПЗБ). Няясна. Магчыма, скарочанае ад мудыхацца ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мярлю́к ’тоўсты, непаваротлівы чалавек’ (расон., Шатал.; Крыў., Дзіс.). Няясна. Да мярлін (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Адзя́бнуць ’памерці ад старасці, застудзіцца’ (Бяльк.). Паходжанне першага значэння няясна. Гл. зябці.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Акара́скацца ’справіцца з якімі-небудзь справамі, працай’ (Янк. Мат.). Няясна. Параўн. адкараскацца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пасышчы у сказе; На што гэты дзеткі? Свінкі пасышчы (мін., Шн.). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пуце́ль ’кісель на малацэ’ (жлоб., Мат. Гом.). Няясна, канец слова нагадвае кісель.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Піжава́нне (піжувстьня) ’меранне’, піжуваньнік, ‑ища, піжавалка ’той, хто размярае’ (Юрч. СНЛ). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Скарбары́ха ‘ажына шызая, Rubus caegius L.’ (Кіс.). Няясна. Параўн. яшчэ цербалін (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сту́сла ‘сталюга’ (Мат. Гом.), сту́сло ‘сталярская прылада’ (гродз., Нар. сл.; Скарбы). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)