Лагары́фм ’паказчык ступені, у якую трэба ўзвесці лік-аснову, каб атрымаць дадзены лік’ (ТСБМ). Запазычана з рускай мовы (Крукоўскі, Уплыў, 89) < фр.logarithme < лац.logarithmus. Слова стварыў шатландскі матэматык Джон Нэпір у 1614 г. (Фасмер, 2, 509).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
МАРЫ́Я МАГДАЛІ́НА,
у евангельскай міфалогіі грэшніца, якая раскаялася; адданая паслядоўніца Хрыста. Спадобілася першай убачыць яго ўваскрэслым. Уключана хрысц. царквой у лік святых.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
більён, ‑а, м.
Лік, роўны мільярду ў рускай, французскай і амерыканскай сістэмах падліку і тысячы мільярдаў у нямецкая і англійскай сістэмах.
[Фр. billion.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
васемна́ццаць, ‑ццаці, Т ‑ццаццю, ліч.кольк.
Лік і лічба 18. Дом пад нумарам васемнаццаць.// Колькасць, якая абазначаецца лічбай 18. Васемнаццаць дзён.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
во́семдзесят, васьмідзесяці, Т васьмюдзесяццю, ліч.кольк.
Лік і лічба 80. Восемдзесят дзеліцца на чатыры.// Колькасць, якая абазначаецца лічбай 80. Восемдзесят чалавек.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
два́ццаць, ‑і, ліч.кольк.
Лік 20. Дваццаць падзяліць на чатыры.// Колькасць 20. Дваццаць капеек. □ Апошнія дваццаць кіламетраў прыйшлося ісці пехатой.Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пятна́ццаць, ‑і, Т ‑ццаццю, ліч.кольк.
Лік і лічба «15». Пятнаццаць памножыць на тры.// Колькасць, якая абазначаецца лічбай 15. Пятнаццаць дзён.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
multiple
[ˈmʌltɪpəl]1.
adj.
шматразо́вы, шматлікі
multiple interests — шматлі́кія зацікаўле́ньні
2.
n., Math.
кра́тны лік
the lowest common multiple — агу́льны найме́ншы кра́тны лік
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АЛГЕБРАІ́ЧНАЕ ЎРАЎНЕ́ННЕ,
ураўненне выгляду P(x, y, ..., z)=0, дзе P(x, y, ..., z) — мнагасклад n-ай ступені (n≥0) ад адной або некалькіх пераменных. Калі пераменная адна, то лік а, які ператварае алгебраічнае ўраўненне ў тоеснасць, наз.коранем ураўнення і мнагасклад дзеліцца на (x-a) без рэшты (тэарэма Безу). У алгебраічна замкнёным полі (гл.Алгебраічны лік) кожны мнагасклад P(x) ступені n мае роўна n каранёў (у т. л. кратных). Н.Абель паказаў (1824), што пры n≥5 карані некаторых ураўненняў P(x)=0 нельга запісаць праз радыкалы.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КОД ТЭЛЕГРА́ФНЫ,
прынятая ў тэлеграфіі сістэма ўмоўных абазначэнняў, дзе кожнай літары (лічбе ці інш.) адпавядае пэўная камбінацыя элементарных пасылак эл. току. Адрозніваюць К.т. раўнамерны (лік пасылак у кожнай камбінацыі аднолькавы) і нераўнамерны (лік пасылак неаднолькавы).
Нераўнамерны К.т. (код Морзе) — сістэма з кароткачасовых (кропка) і працяглых (працяжнік, роўны па працягласці 3 кропкам) пасылак, раздзеленых інтэрваламі. У тэлегр. апаратах найб. пашыраны раўнамерны 5-элементны К.т., напр., код Бадо, Міжнар. код №2, які акрамя сімвалаў мае службовыя камбінацыі для пераводу апарата на рус., лац. ці лічбавы рэгістр.