1. Незамерзлае або ўжо расталае месца на ледзяной паверхні ракі, возера.
Конь праваліўся ў палонку.
2. Адтуліна, прасечаная ў лёдзе ракі, возера і пад.
Лавіць рыбу ў палонцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Arabian
[əˈreɪbiən]1.
adj.
ара́бскі
2.
n.
1) ара́б -а m.; ара́бка f.
2) конь ара́бскае паро́ды, ара́бскі конь
•
- Arabian camel
- The Arabian Nights
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
гіпало́гія, іпало́гія
(ад гр. hippos = конь + -логія)
навука аб конях і спосабах паляпшэння конегадоўлі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
муста́нг
(англ. mustang, ад ісп. mestengo)
адзічэлы конь, які вадзіўся ў прэрыях Паўн. Амерыкі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
knight
[naɪt]
n.
1) ры́цар -а m.
2) ша́хматны конь
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Бахмат (ст.-бел.), бохмат ’нізкарослы конь’ (Гіст. лекс., 139; Булыка, Запазыч.), татарскі, асабліва нагайскі конь’ (XVI ст., Нас. гіст.). Рус.дыял.бахма́т ’маленькі, моцны конь’, укр.бахма́т ’верхавы конь’ (з XVI ст.), польск.bachmat ’нізкі, моцны конь татарскай пароды’. Старая этымалогія (Міклашыч, 414; Локач, 11–12; аб крыніцах гэтай версіі гл. Заянчкоўскі, Stud. orient., 46) — запазычанне з цюрк.*pahn at, *pehn at ’вялікі конь’ (< перс.pähn ’вялікі, шырокі’ + цюрк.at ’конь’) — вельмі няпэўная (Фасмер, 1, 136–137; Заянчкоўскі, там жа, 46–47; Менгес, Зб. Чыжэўскаму, 187 і наст.). Заянчкоўскі, там жа, прапануе зыходзіць з цюрк.*bahimat, *bahmat (араб.bahim ’чыстай масці’ + цюрк.at ’конь’). Менгес, там жа, зыходзіць з мусульманскага імя Mähmäd, Mähmāt (з заменай m > b праз пасрэдніцтва пэўных цюрк. дыялектаў; сумненні адносна гэтай этымалогіі Дзікенман, RS, 19, 13). Параўн. яшчэ Трубачоў, Происх., 57–58. Булыка (Запазыч., 39) прыводзіць як крыніцу запазычання тур.bachmat (!). Вельмі няпэўна; адкуль гэта форма? Ст.-бел. слова дае рад вытворных, вядомых у сучаснай бел. мове (гл. ніжэй). Гл. яшчэ Адзінцоў, Этимология, 1971, 195–201.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Sónnenpferdn -(e)s, -e міф. Фе́баў конь
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Aráberm -s, -
1) ара́б
2) ара́бскі конь
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
адпрэ́гчыся, ‑пражэцца; ‑прагуцца; пр. адпрогся, ‑прэглася і ‑праглася; зак.
Вызваліцца ад запрэжкі, выпрагчыся. Конь адпрогся.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плюхце́ць, ‑ціць; незак.
Разм. Плюхаць, хлюпаць. Конь — Ножык клыгаў, аступаўся, Вада пад коламі плюхцела.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)