таблі́ца
(
пералік звестак, лічбавых дадзеных, прыведзеных у пэўную сістэму і размешчаных па графах (
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
таблі́ца
(
пералік звестак, лічбавых дадзеных, прыведзеных у пэўную сістэму і размешчаных па графах (
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
ВІЛЕ́ЙСКА-КУРАНЕ́ЦКАЕ ПАТРЫЯТЫ́ЧНАЕ ПАДПО́ЛЛЕ ў Вялікую Айчынную вайну. Дзейнічала з
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЖАКА́РДА МАШЫ́НА,
механізм ткацкага станка, які ўтварае прамежкі (зевы) паміж ніткамі асновы і дазваляе вырабляць тканіну з буйнаўзорыстым (жакардавым) перапляценнем нітак. Створана ў 1804—08
Складаецца з прыстасавання пад’ёму і апускання нітак і прыстасавання, што стварае ўзор. У адрозненне ад рэмізных зеваўтваральных механізмаў, якія кіруюць
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛЯСНЯ́НСКІ МЕМАРЫЯ́ЛЬНЫ КО́МПЛЕКС.
Створаны ў
В.М.Чарнатаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кла́дка
1. Жардзіна,
2. Месца на рэчцы, дзе мыюць бялізну (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
Лаўды́ ’добра’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
шчыт, -а́,
1. Прадмет старажытнай ручной зброі ў выглядзе круглаватай прамавугольнай плоскасці (з дрэва, металу
2. Агароджа, прыстасаванне ў выглядзе металічных пліт, збітых дошак
3. Франтон двухскатнага даху.
4. Вялікая мішэнь для артылерыйскай стральбы на моры (
5.
6.
7. Верхняя рухомая частка пласціны для рэгулявання ўзроўню вады (
8. У будаўніцтве зборных канструкцый: гатовая частка сцяны, перакрыцця, загароды
9. Устройства для праходкі тунэля (
10. Прыстасаванне, на якім умацавана карзіна для гульні ў баскетбол (
Падняць на шчыт каго
Са шчытом або на шчыце (вяртацца, прыходзіць
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́нырнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
Усплыць, паказацца на паверхні вады.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нягла́дкі, ‑ая, ‑ае.
Няроўны, шарахаваты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эцю́днік, ‑а,
1. Плоская скрынка, з якой ходзяць на эцюды.
2. Невялікая
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)