даско́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць;
1. Скочыўшы, дасягнуць якога‑н. месца.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даско́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць;
1. Скочыўшы, дасягнуць якога‑н. месца.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераво́д, ‑а і ‑у,
1. ‑у.
2. ‑а. Грашовае адпраўленне праз банк, па пошце, тэлеграфе.
3. ‑а. Рэйкавы пуць для пераходу саставаў вагонаў з адной каляі на другую.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прызе́місты, ‑ая, ‑ае.
Нізкі на выгляд; прысадзісты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
fällig
1) тэрміно́вы, які́ падляга́е вы́плаце;
~ wérden канча́цца (пра тэрмін)
2):
der Zug ist in zehn Minúten ~ цягні́к паві́нен прыбы́ць праз
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
«ЛЕ́ТАПІС»,
Г.У.Шур.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Áufenthalt
während méines ~s у час майго́ знахо́джання;
der Zug hat zehn Minúten ~ цягні́к стаі́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
адбы́цца, ‑будзецца;
Ажыццявіцца, прайсці; быць праведзеным.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паса́г, ‑у,
Маёмасць, якую давалі бацькі або родзічы маладой, калі тая выходзіла замуж.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перамяні́ць, ‑мяню, ‑меніш, ‑меніць;
1. Замяніць адно другім; змяніць.
2. Надаць іншую форму, зрабіць іншым; перайначыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чыні́цца, чыніцца;
1. Рабіцца, дзеяцца.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)