абанеме́нтны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да абанемента. Абанементная плата. Абанементны канцэрт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аб’е́ктны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да аб’екта (у 1, 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

богаадсту́пніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да богаадступніка, да богаадступніцтва. Богаадступніцкія думкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

буды́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да будызму. Будыйскае вучэнне. Будыйскі храм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бу́ксавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да буксы. Буксавы болт. Буксавы клін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вальцо́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да вальцоўкі. Вальцовачная машына. Вальцовачны цэх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

домаўла́сніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да домаўласніка, уласцівы домаўласніку. Домаўласніцкія інтарэсы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэпарцёрскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да рэпарцёра. Рэпарцёрскі здымак. Рэпарцёрская работа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чарнакні́жны, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які мае дачыненне да чарнакніжжа; звязаны з чараўніцтвам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

архі́ў, -хі́ва, мн. -хі́вы, -хі́ваў, м.

1. Установа, якая зберагае, сістэматызуе і апісвае старадаўнія дакументы, графічныя помнікі мінулага.

Здаць у а. (таксама перан.: прызнаць устарэлым, малапатрэбным).

2. Аддзел установы, дзе захоўваюцца старыя дакументы.

3. Збор рукапісаў, лістоў і пад., што маюць дачыненне да дзейнасці якой-н. установы ці асобы.

А. інстытута.

А.

Якуба Коласа.

|| прым. архі́ўны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)