Pistóle f -, -n пістале́т;

j-m die ~ auf die Brust sétzen прыста́ць да каго́-н. з нажо́м да го́рла

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

трахе́я

(гр. tracheia)

1) дыхальнае горла ў млекакормячых і чалавека, гпушак, паўзуноў, некаторых земнаводных;

2) мн. сасуды ў раслін, вертыкальныя рады клетак у драўніне з адтулінамі ў перагародках і адмерлай пратаплазмай, па якіх перамяшчаюцца вада і раствор мінеральных солей; разам з трахеідамі складаюць ксілему.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

throat

[Өroʊt]

n.

1) го́рла n., гарта́нь, гло́тка f.

2) страваво́д -у m.; ды́хальны шлях

3) ву́зкі прахо́д, вузка́я адту́ліна; жарало́ вулька́на, гарлаві́на f.

•

- jump down someone’s throat

- lump in one’s throat

- stick in one’s throat

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Hals m -es, Hälse

1) шы́я;

j-m um den Hals fállen* кі́нуцца каму́-н. на шы́ю;

sich (D) etw. vom ~e scháffen адрабі́цца ад чаго́-н.;

sich (D) den ~ bréchen* скруці́ць [злама́ць] сабе́ галаву́ [ка́рак];

~ über Kopf стрымгало́ў

2) го́рла, гло́тка;

aus vóllem ~e на ўсё го́рла;

mir tut der ~ weh у мяне́ балі́ць го́рла;

den ~ nicht voll kríegen können* быць ненасы́тным [ненае́дным];

j-m den ~ stópfen заткну́ць каму́-н. го́рла, заста́віць каго́-н. замо́ўкнуць;

das hängt mir längst zum ~e heráus гэ́та мне даўно́ абры́дла

3) ры́льца (бутэлькі);

◊

éinen lángen ~ háben быць на́дта ціка́ўным

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

бульката́ць, ‑коча; незак.

1. Бурліць, бурна кіпець (пра вадкасць). Кіпіць, булькоча вада, старанна варочаючы скрылікі бульбы. Брыль. Стала ціха, ціха, і ў гэтую цішыню велічна, як з нябыту ў вечнасць, ліўся, шумеў, булькатаў горны паток. Быкаў.

2. безас. Ствараць глухія перарывістым гукі пры захворванні горла, грудзей. У горле чалавека нешта булькатала, і пры кожным выбуху ён капаў тварам зямлю. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суши́ть несов., прям., перен. сушы́ць;

суши́ть се́но сушы́ць се́на;

э́тот таба́к су́шит го́рло гэ́ты тыту́нь су́шыць го́рла;

го́ре су́шит челове́ка го́ра су́шыць чалаве́ка;

◊

суши́ть вёсла мор. сушы́ць вёслы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зма́заць, зма́зваць

1. (памазаць) éinschmieren vt;

зма́заць тлу́шчам (éin)fétten vt;

зма́заць але́ем (éin)ölen vt;

зма́заць го́рла den Hals [die Kéhle] pínseln;

2. разм. (запэцкаць) beschmútzen vt, schmútzig máchen; beflécken vt (плямамі)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зма́званне н.

1. Ábschmieren n -s, Schmíerung f -, Schmíeren n (выявы – напр. у тэлевізары) Verwackelung f -, Verwacklung f -;

зма́званне го́рла мед. Pínseln der Kéhle;

зма́званне пыта́ння разм. das Verwíschen [Vertúschen] éiner Fráge

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

камя́к м.

1. Klúmpen m -s, -;

камя́к у го́рле ein Kloß im Hals;

слёзы камяко́м падступі́лі да го́рла die Tränen schnürten die Kéhle;

2.:

камякі́ разм. Kartóffelbrei m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Кады́к ’выгнутая храстковая частка гартані ў мужчын’ (БРС, ТСБМ). Паводле даных КЭС, слова ведаюць у розных раёнах Мінскай, Гродзенскай, Брэсцкай, Віцебскай абласцей, але статус яго ў гаворках няясны. Вядомае рус. мове, дзе лічыцца запазычаннем з тат. kadyk ’моцны, цвёрды, які выступае’, гэта этымалогія часоў Бернекера і Праабражэнскага з’яўляецца прымальнай з-за адсутнасці больш абгрунтаванай. Бел., як можна меркаваць па розных значэннях слова кадык у рус. гаворках ’рот, горла, чэрава і інш.’, з’яўляецца запазычаннем.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)