тупы́

1. stumpf;

2. (боль, пачуцці) dumpf;

3. (пра чалавека) stmpfsinnig, schwchköpfig, bornert (абмежаваны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пяку́чы brnnend; glühend, heiß, bißend;

пяку́чая крапіва́ Brnnnessel f -, -n;

пяку́чы боль hftiger [brnnender] Schmerz

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ease2 [i:z] v.

1. аблягча́ць; супако́йваць; суніма́ць боль, трыво́гу

2. аслабля́ць;

ease (international) tension аслабля́ць (міжнаро́днае) напру́жанне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

headache [ˈhedeɪk] n.

1. галаўны́ боль;

I have a splitting headache. У мяне расколваецца галава.

2. турбо́та, кло́пат

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

mitigate [ˈmɪtɪgeɪt]v. fml змянша́ць (боль, наступствы); змякча́ць (кару і да т.п.);

mitigate soil erosion змянша́ць эро́зію гле́бы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

persistent [pəˈsɪstənt] adj. насто́йлівы, упа́рты; бесперапы́нны, няспы́нны;

persistent demands насто́йлівыя патрабава́нні;

a persistent pain/cough няспы́нны больа́шаль

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

rankle [ˈræŋkl] v. (with) выкліка́ць боль; му́чыць;

It rankled with her. Успамін пра гэта быў для яе нясцерпны.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

лагапа́тыя

(ад гр. logos = слова + pathos = боль, пакута)

недахопы маўлення (картавасць, шапялявасць, заіканне і інш.).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

НЕЎРЫНО́МА [ад неўра... + is (inos) валакно + ...ома],

дабраякасная пухліна чалавека і жывёл, якая зыходзіць з абалонкі нерв. ствалоў. Часцей узнікае ў слыхавым нерве, бывае таксама на скуры канечнасцей (зрэдку на тулаве, галаве). Магчыма яе злаякаснае перараджэнне. Пры Н. слыхавога нерва з’яўляюцца шумы ў вушах, слых зніжаецца (да поўнай глухаты), узнікае галавакружэнне, галаўны боль і інш. сімптомы, якія звязаны з павышэннем унутрычарапнога ціску. Лячэнне хірургічнае.

т. 11, с. 303

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

pain

[peɪn]

1.

n.

больm., цярпе́ньне n.

to be in pain — адчува́ць боль; цярпе́ць

a sharp pain in one’s back — во́стры боль у сьпі́не

on or under pain of — пад пагро́зай чаго́-н.

pain in the neck, Sl. — даку́члівы чалаве́к або́ рэч

2.

v.

1) рабі́ць балю́ча, спрычыня́ць боль; му́чыць каго́

2) бале́ць

- pains

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)