рожа,

інфекцыйная хвароба чалавека.

т. 13, с. 398

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

слано́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да слана (у 1 знач.). Слановы хобат. Слановыя біўні.

2. Як адна з частак некаторых заалагічных і батанічных назваў. Слановая чарапаха. Слановая пальма.

•••

Слановая хвароба гл. хвароба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гніле́ц, ‑льца, м.

Небяспечная заразная хвароба пчаліных лічынак, якая характарызуецца іх загніваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гумо́з, ‑у, м.

Хвароба раслін, якая заключаецца ў моцным выдзяленні гумі, камедзі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дызентэры́я, ‑і, ж.

Вострая інфекцыйная хвароба чалавека, якая суправаджаецца пашкоджаннем кішэчніка; крываўка.

[Грэч. dystnteria.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паду́чка, ‑і, ДМ ‑чцы, ж.

Разм. Падучая хвароба; эпілепсія. Хварэць падучкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ВІ́РУСНЫ ПЛАЗМАЦЫТО́З,

гл. Алеуцкая хвароба.

т. 4, с. 193

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

рожа,

інфекцыйная хвароба ў жывёл.

т. 13, с. 399

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

лучево́й прамянёвы;

лучева́я кость анат. прамянёвая косць;

лучева́я боле́знь прамянёвая хваро́ба.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зарази́тельный зара́злівы;

зарази́тельный смех зара́злівы (вясёлы) смех;

зарази́тельная боле́знь зара́злівая хваро́ба;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)