перабудава́ць, -ду́ю, -ду́еш, -ду́е; -ду́й; -дава́ны; зак., што.
1. Зрабіць пераробку ў якой-н. пабудове.
П. хату.
2. Пабудаваць, перарабіць па-новаму, унёсшы змены ў парадак, сістэму чаго-н.
П. план.
П. працу школы.
П. сказ.
|| незак. перабудо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. перабудо́ва, -ы, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
adoption [əˈdɒpʃn] n.
1. усынаўле́нне; удачарэ́нне
2. прыня́цце (пра план, метад і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
nurture2 [ˈnɜ:tʃə] v. fml
1. гадава́ць, выхо́ўваць, выро́шчваць
2. пе́сціць (надзею), выно́шваць (план)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
scheme1 [ski:m] n.
1. (for) план, прае́кт, прагра́ма;
lay a scheme заду́мваць, склада́ць план
2. сістэ́ма, структу́ра;
a colour scheme спалучэ́нне ко́лераў
3. інтры́га, махіна́цыя
♦
the scheme of things стан спра́ў
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
дэталёвы, ‑ая, ‑ае.
Падрабязны, з усімі дэталямі (у 1 знач.). Дэталёвая распрацоўка. Дэталёвы разбор. □ [Лясніцкі] доўга радзіўся з камандзірамі, складаў дэталёвы план. Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
няўзго́днены, ‑ая, ‑ае.
1. Пазбаўлены ўзгодненасці, адзінства. Няўзгодненыя дзеянні.
2. Які не ўзгаднілі або не паспелі ўзгадніць з кім‑н. Няўзгоднены план.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
калянда́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да календара. Каляндарны лісток. Каляндарная дошчачка.
2. Які вызначаецца па календары. Каляндарныя тэрміны. Каляндарны план.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кааператы́ўны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да кааператыве, кааперацыі, належыць ім. Кааператыўны план. Кааператыўная гаспадарка. // Які ажыццяўляецца кааператывам. Кааператыўны гандаль. Кааператыўнае будаўніцтва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БЕ́ВЕРЫДЖ ((Beveridge) Уільям Генры) (5.3.1879, г. Рангпур, Бангладэш — 16.3.1963),
англійскі вучоны-эканаміст. Чл. Брытанскай акадэміі (1937). У 1919—37 дырэктар Лонданскай школы эканам. і паліт. навук. У 1940—44 прэзідэнт Каралеўскага эканам. т-ва. Паслядоўнік Дж.М.Кейнса, імкнуўся спалучыць яго ідэі з ліберальнай дактрынай, выступаючы за больш непасрэдны кантроль дзяржавы над эканомікай. Гал. тэма яго даследаванняў — беспрацоўе. У 1942 па даручэнні брыт. ўрада распрацаваў «план Беверыжда», які прадугледжваў спалучэнне дзярж. палітыкі поўнай занятасці з сац. страхаваннем і ўсеагульнай бясплатнай сістэмай аховы здароўя. Гэты план пакладзены ў аснову сац. палітыкі Вялікабрытаніі пасля 2-й сусв. вайны.
т. 2, с. 370
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МО́ЎНЫ ЗНАК,
двухбаковая адзінка моўнай сістэмы, якая мае план зместу і план выражэння. Да М.з. адносяцца: марфема, слова, словазлучэнне, сказ і інш. М.з. проціпастаўляюцца адзінкі моўнай сістэмы, якія не маюць значэння (плана зместу) — фанемы і інтанемы (т.зв. фігуры). Сістэмнасць М.з. выяўляецца ў існаванні паміж імі адносін тоеснасці/проціпастаўленасці (парадыгматыка) і іх здольнасці аб’ядноўвацца і ўтвараць адзінку больш высокага ўзроўню (сінтагматыка). Як і інш. знакі, якімі карыстаецца чалавек для ўспрыняцця, перадачы, захавання і перапрацоўкі інфармацыі, М.з. класіфікуюцца на падставе іх структурных, функцыянальных, семантычных і інш. уласцівасцей.
Літ.:
Гл. пры арт. Знакавая тэорыя мовы, Семіётыка.
А.Я.Міхневіч.
т. 10, с. 529
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)