забало́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. забалочваць і стан паводле знач. дзеясл. забалочвацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

загусце́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. загусцець і стан паводле знач. дзеясл. загусцецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

захава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. захаваць і стан паводле знач. дзеясл. захавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гае́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. гаіць і стан паводле знач. дзеясл. гаіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

актывіза́цыя, ‑і, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. актывізаваць і стан паводле знач. дзеясл. актывізавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

амярцве́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. амярцвіць і стан паводле знач. дзеясл. амярцвець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апаля́чанне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. апалячыць і стан паводле знач. дзеясл. апалячыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апо́й, ‑ю, м.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. апаіць і стан паводле знач. дзеясл. абапіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абяскро́ўленне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абяскровіць і стан паводле знач. дзеясл. абяскровіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абясцэ́ненне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абясцэніць і стан паводле знач. дзеясл. абясцэніцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)