Behörde f -, -n

1) ула́да, о́рган ула́ды

2) устано́ва, ве́дамства;

die óberste ~ найвышэ́йшая інста́нцыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Búndesrat m -es Бундэсра́т (орган прадстаўніцтва зямельных уладаў у федэральных парламентах ФРГ і Аўстрыі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

АПАПЛЕКСІ́Я (ад грэч. apoplēssō разбіваць ударам),

кровазліццё, што хутка развіваецца, у які-небудзь орган, напр. мозг (гл. Інсульт).

т. 1, с. 418

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЗЕ́МСКАЯ ІЗБА́,

выбарны орган мясц. самакіравання ў Расіі ў сярэдзіне 16—1-й чвэрці 18 ст. Створана паводле земскай рэформы Івана IV. У З.і. ўваходзілі: земскі стараста, земскі дзячок, цалавальнікі; выбіраліся на 1—2 гады. Утрымліваліся мясц. насельніцтвам. У канцы 16—17 ст. З.і. падпарадкоўваліся ваяводу. З 1699 орган гар. самакіравання, складалася з бурмістраў, якіх выбіралі пасадскія людзі. У 1721—24 заменена магістратамі і ратушамі.

т. 7, с. 59

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

до́нар м. Blútspender m -s, -; Háutspender m (які аддае скуру); Gewébespender m (які аддае тканкі); Orgánspender m (які аддае орган)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выкана́ўчы vollzíehend, Vollzúgs-; exekutív;

выкана́ўчая ўла́да Exekutíve [-və] f -, vollzíehende Gewált, Vollzúgsgewalt f -; Exekutívgewalt f -;

вышэ́йшы выкана́ўчы о́рган die höchste Exekutíve

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

parent [ˈpeərənt] n.

1. адзі́н з бацько́ў;

May I introduce you to my parents? Дазвольце пазнаёміць вас з маімі бацькамі.

2. жывёліна або́ раслі́на, ад яко́й пахо́дзяць і́ншыя

3. вышэйстая́чы о́рган

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дорсавентра́льны

[ад дарса(льны) + вентральны]

анат. спінна-брушны (пра орган цела жывёлы або чалавека).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ску́пшчына

(серб. skupština)

выбарны прадстаўнічы орган дзяржаўнай улады ў Югаславіі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

вы́бары, ‑аў; адз. няма.

Выбранне шляхам галасавання дэпутатаў у прадстаўнічы орган дзяржавы, службовых асоб, членаў арганізацыі. Выбары дэпутатаў ва ўсе Саветы дэпутатаў працоўных.. праводзяцца выбаршчыкамі на аснове ўсеагульнага, роўнага і прамога выбарчага права пры тайным галасаванні. Канстытуцыя БССР.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)