desirable [dɪˈzaɪərəbl] adj. пажада́ны, жада́ны;

It is desirable that he should do it. Пажадана, каб ён гэта зрабіў.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

diversion [daɪˈvɜ:ʃn] n.

1. адхіле́нне

2. апера́цыя, яка́я право́дзіцца, каб адцягну́ць ува́гу

3. аб’е́зд

4. fml заба́ва, паце́ха

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ДЗЕСЯТКО́ВЫ ЛАГАРЫ́ФМ ліку, паказчык ступені, у якую патрэбна ўзвесці лік 10, каб атрымаць зададзены лік; лагарыфм па аснове 10. Дл. ліку Ν абазначаецца lg N; напр., lg 2 = 0,3010, lg 20 = 1,3010, lg 100 = 2.

т. 6, с. 107

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АН (шумер. «неба»),

Анум, Ану (акад.), у шумера-акадскай міфалогіі бог неба, адно з цэнтральных божастваў. Ан стварае сямёрку злосных дэманаў утуку і пасылае іх супраць бога месяца, каб зацямніць яго. Існуе жаночая паралель Ана — Антум.

т. 1, с. 330

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

перакупля́ць

1. камерц. (каб перапрадаць) (zum Wéiterverkauf) áufkaufen vt;

2. разм. (перабіць у каго-н.) vor der Náse wégkaufen [wégschnappen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ло́пнуть сов., в разн. знач. ло́пнуць, трэ́снуць;

◊

хоть ло́пни хоць ло́пні (трэ́сні);

чтоб ты ло́пнул! каб ты ло́пнуў (трэ́снуў)!

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

aby

1. каб;

przyszedł, aby powiedzieć — ён прыйшоў, каб сказаць;

chcę, aby tak było — хачу, каб так было;

2. каб; абы;

aby (tylko) nie zachorować — каб (толькі) не захварэць;

gdziekolwiek pójść, aby nie do domu — куды-небудзь пайсці, абы не да хаты;

aby się tylko nie spóźnić — абы (каб толькі; абы-толькі) не спазніцца;

aby-aby — абы-як; абы-толькі; абы з рук;

3. ці (ж);

czy aby wrócą? — толькі ці вернуцца яны?

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

бальзамава́ць

(ад бальзам)

насычаць труп асобымі рэчывамі, каб прадухіліць ад гніення.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Кліб ’каб, бадай’ (Яўс.). Да калі  6. Гл. калі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пало́мніцтва, -а, н.

1. Вандраванне, падарожжа ў якасці паломніка.

2. перан. Падарожжа, хаджэнне куды-н. вялікай колькасцю наведвальнікаў каб азнаёміцца з якімі-н. славутасцямі, а таксама да славутай асобы (іран.).

Пачалося сапраўднае п. да раскапанага старажытнага помніка архітэктуры.

|| прым. пало́мніцкі, -ая, -ае.

Паломніцкая дарога.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)