Сігна́л ‘умоўны знак’ (ТСБМ), сыгна́л ‘тс’ (Ласт., Некр. і Байк.). Новае запазычанне з рус.сігнал ‘тс’ ці польск.sygnał, што праз франц.signal або ням.Signal з сяр.-лац.signāle (< лац.signum ‘знак, сігнал’), гл. Фасмер, 3, 618; Брукнер, 528.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АКУ́Т (ад лац. acutus востры, высокі),
1) адзін з відаў муз. націску ў стараж.-грэч., сербскай і інш. мовах.
2) Знак гэтага націску на пісьме (ˊ).
3) Інтанацыя сучаснай літоўскай мовы, якая мае сыходны характар.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Ке́ранка ’грашовы, папяровы знак, які быў выпушчаны Часовым урадам Керанскага’ (ТСБМ).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
трыццацірублёўка, ‑і, ДМ ‑лёўцы; Рмн. ‑лёвак; ж.
Разм. Грашовы знак вартасцю ў трыццаць рублёў, які выйшаў з ужытку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шматкро́п’е, ‑я, н.
Знак прыпынку ў выглядзе трох пастаўленых побач кропак (...), а таксама рад кропак, які абазначае пропуск у тэксце.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Archer
[ˈɑ:rtʃər]
n.
Страле́ц -ьца́m. (знак задыя́ку)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
book label
кні́жны знак, экслі́брыс -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
circumflex
[ˈsɜ:rkəmfleks]
n.
цыркумфле́кс -у m. (дыякрыты́чны знак)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Lion
[ˈlaɪən]
n.
Леў (сузо́р’е і знак задыя́ка)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АЯТАЛА́ (перс.Літар.знак Алаха),
вышэйшы тытул шыіцкага мусульм. духавенства. Аўтарытэт аяталы сярод шыіцкіх лідэраў бясспрэчны, а яго прадпісанні абавязковыя для шыіцкай абшчыны і абмеркаванню не падлягаюць. У Іране аятала з’яўляецца духоўным лідэрам і фактычным кіраўніком дзяржавы.