Татуі́раваць ’рабіць татуіроўку’ (ТСБМ), татуява́ць ’тс’ (Некр. і Байк.), татуава́ць ’тс’ (Ласт.). Запазычана праз рус. татуи́ровать або польск. tatuować ’тс’ з франц. tatouer ’тс’, якое праз англ. tattoo ’тс’ запазычана з палінезійскіх моў, дзе таіц. tatau, tatu ’пракол, знак, зроблены на скуры’ (Фасмер, 4, 28; ЕСУМ, 5, 528; Голуб-Ліер, 481).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

То́рак (то́рок) ’праход’, ’троп звера’ (ТС), сюды ж торокова́ць ’снаваць, рабіць праходы (пра звера)’ і, магчыма, торокова́цца ’такаваць (пра цецерукоў)’ (ТС). Дэмінатыўнае ўтварэнне з суф. *‑ъkъ ад тор 1 (гл.). Няясныя адносіны да таро́к ’кладка з калодаў праз рэчку’ (гл.), што бліжэй да тар, та́ра ’плыток для пераезду’ (ТС), гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Wírkung f -, -en

1) дзе́янне, уплыў;

in ~ tréten* уступі́ць у дзе́янне [у сі́лу];

in ~ sétzen прыве́сці ў дзе́янне;

séelische ~ мара́льны ўплыў;

~ áusüben уплыва́ць, рабі́ць уплыў;

séine ~ tun* рабі́ць свой уплыў

2) эфе́кт, вы́нік;

◊

Úrsache und ~ прычы́на і вы́нік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

мане́ра

(польск. maniera, ад фр. maniére)

1) спосаб што-н. рабіць, прыём, прывычка (напр. м. размаўляць);

2) знешняя форма паводзін (напр. м. трымацца);

3) адметныя рысы якога-н. твора мастацтва, чыйго-н. выканання мастацкіх твораў.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

манеўрава́ць

(фр. manoeuvrer)

1) рабіць перамяшчэнні ў баявой абстаноўцы, на чыгуначнай станцыі і інш.;

2) лавіруючы, абыходзіць перашкоду (напр. м. аўтамашынай);

3) перан. дзейнічаць так, каб ашукаць, перахітрыць каго-н.;

4) перасоўваць, пераразмяркоўваць што-н. для лепшага выкарыстання.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

уко́л м.

1. Stich m -(e)s, -e; Stíchwunde f -, -n;

2. мед. Sprítze f -, -n, Éinspritzung f -, -en, Injektión f -, -en;

рабі́ць уко́л éine Sprítze gében*;

3. мн.:

уко́лы перан. Sticheléien pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уме́нне н. Fähigkeit f -, -en (што-н. рабіць zu + inf; Fértigkeit f -, -en (in D), Geschícklichkeit f -, -en (спрытнасць); Können n -s (магчымасці); Fáchkenntnis f -, -se (веды, кампетэнтнасць);

уме́нне малява́ць Fértigkeit im Málen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́барка ж.

1. (дзеянне) Áuswahl f -, -en; горн. Kláuben n -s, -;

2. (выбранае) Áuszug m -(e)s, -züge;

рабі́ць вы́барку Áuszüge máchen;

праве́рка на вы́барку stíchprobenweise Kontrólle;

праве́рыць на вы́барку éine Stíchprobe máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

imitate

[ˈɪmɪteɪt]

v.t.

1) перайма́ць у каго́, браць пры́клад з каго́

2) падрабля́ць, імітава́ць (брэх саба́кі)

3) рабі́ць іміта́цыі (ма́рмуру, ску́ры)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

come on

а) сустрэ́ць выпадко́ва

б) рабі́ць по́ступ (у наву́цы), разьвіва́цца (пра хваро́бу), набліжа́цца (пра бу́ру)

в) выхо́дзіць на сцэ́ну

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)