sum2 [sʌm] v. склада́ць
sum up [ˌsʌmˈʌp] phr. v. падво́дзіць вы́нік, падсумо́ўваць;
sum smb./smth. up рабі́ць высно́вы;
sum up strength сабра́ць сі́лы
♦
to sum up караце́й ка́жучы, адны́м сло́вам
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
cue1 [kju:] n.
1. theatre рэ́пліка
2. намёк
♦
give smb. a cue намякну́ць/падказа́ць каму́-н., што рабі́ць або́ гавары́ць;
take one’s cue from smb. зразуме́ць чый-н. намёк
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
prohibit [prəˈhɪbɪt] v. fml
1. забараня́ць;
prohibit smb. from doing smth. забараня́ць каму́-н. рабі́ць што-н.;
Smoking is strictly prohibited inside the factory. На фабрыцы курыць строга забаронена.
2. перашкаджа́ць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
veer [vɪə] v.
1. мяня́ць напра́мак; паваро́чваць, рабі́ць віра́ж
2. рапто́ўна змяні́ць (думку, паводзіны і да т.п.);
He veers about like a weather cock. Ён як флюгер (не мае цвёрдых перакананняў).
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
verve [vɜ:v] n. fml выра́знасць, я́ркасць (выканання, апісання і да т.п.);
do smth. with ver ve рабі́ць што-н. з энтузія́змам;
The per for mance lacked verve. Спектакль прайшоў без уздыму.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
mars
м. грозны выраз твару; суровасць, строгасць;
z ~em na czole — суровы;
robić ~a — рабіць грозны твар; хмурыцца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Выціна́ць ’найграваць, напяваць’ (БРС); ’патончвацца ў ігры, спеве’ (Касп.); ’пець не словамі, а мелодыяй’ (Бір. Дзярж.), вытнуць ’выдатна сыграць на чым-небудзь’ (Сцяшк.). Укр. витина́ти ’высякаць, выразаць’; ’рабіць што-небудзь з запалам, з сілай (витина́ти гопака)’, польск. wycinać ’тс’. Да тнуць, цінаць (гл.). У семантычных адносінах параўн. рус. откалывать (трепака).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Плох ’хворы’ (в.-дзв., Сл. ПЗБ); плохі ’благі, кепскі’, ’слабы, хворы, хваравіты’, плохшы ’торты’ (Нас., Сл. ЛЗБ, Ян., ТС), ’разбэшчаны’ (Ян.), плоха ’дрэнна, млосна’ (Сцяшк. МГ, Сл. ПЗБ, Ян.), ’кепска, дрэнна (рабіць што-н.)’ (Бяльк.), плохвійа ’пустая, неўрадлівая зямля’ (ТС). Да плахі (гл.). Сюды ж: плашэць ’прыходзіць у торты стан’ (Нас.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рабача́й ’працаўнік’ (Гарэц.; ашм., Стан.; віл., Анім.). Назоўнік, утвораны шляхам семантычнай кандэнсацыі са спалучэння рабочы чалавек па тыпу рата́й (Станкевіч, Зб. тв., 1, 69). Параўн., аднак, харв. rabàčati ’штосьці рабіць, займацца нечым’, rabačalo ’ветрагон’, якія Скок (3, 91) разглядае як вытворныя з суфіксам ‑ač ад ц.-слав. раб (Божии) ’служка’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рабо́чы ’працоўны’, ’работнік’ (ТСБМ), ’прыстасаваны да пэўнага віду работы’, ’працалюбівы’: рабочы конь (Касп., Стан.; паст., вільн., Сл. ПЗБ), ’работнік’ (брасл., Сл. ПЗБ). Дзеепрыметнік ад рабіць (гл.), параўн. кароткую форму рабо́ч ’працалюбівы’: рабоч, да не багат (Сержп. Казкі); субстантывацыя адбылася, хутчэй за ўсё, пад уплывам рус. рабочий ’прадстаўнік рабочага класа; наёмны рабочы’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)