freelance [ˈfri:lɑ:ns] adj.

1. які́ не з’яўля́ецца шта́тным супрацо́ўнікам і працу́е без кантра́кта для ро́зных кампа́ній, устано́ў, газе́т і да т.п.

2. незале́жны, во́льны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

joke​2 [dʒəʊk] v. жартава́ць;

You are joking!/You must be joking! Ты, мусіць, жартуеш!

♦

joking apart/aside BrE жа́рты ўбок, без жа́ртаў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

readily [ˈredɪli] adv.

1. з гато́ўнасцю, ахво́тна

2. ху́тка, адра́зу, без затры́мкі;

She is not readily moved to tears. Яе нялёгка давесці да слёз.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wide​1 [waɪd] n.

1. poet. прасто́ра, шыр, шырыня́

2. the wide infml уве́сь свет

♦

broke to the wide без капе́йчыны ў кішэ́ні

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

нізашто́ прысл.

1. (ні ў якім разе) kéinesfalls, kéineswegs, auf kéinen Fall;

2. (дарма, без прычыны) umsónst, únnütz, únnötig(erweise)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мой займ.

1. mein (méine f, pl; mein n); der [die, das] méine; der [die, das] méinige (без наз.);

2. у знач. наз. мн.

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сланя́цца разм. (umhér)schléndern vi (s), sich herúmtreiben*, herúmlungern vi (h, s);

сланя́цца без спра́вы müßig géhen*, ein Tágedieb sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шту́рхацца

1. drängen vi, (einánder) stóßen* vt, sich stóßen*;

2. разм. (знаходзіцца дзе-н. без мэты) sich herúmtreiben*, herúmlungern vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абгрунтава́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абгрунтавана.

2. Тое, чым што‑н. абгрунтоўваецца; довад, доказ. Падняўся Малашанка, звыклым жэстам прыгладзіў валасы, напісаў чырвоным алоўкам на паперы нейкія лічбы і пачаў гаварыць, без адступленняў, як некаторыя, без тэарэтычных абгрунтаванняў — адразу аб справе. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мятла́, ‑ы; мн. мётлы, ‑аў, ж.

Пучок звязаных галінак без лісцяў, звычайна насаджаных на палку, які служыць для падмятання. Дворнік адвярнуўся і пачаў заўзята шоргаць мятлою па тратуары. Якімовіч.

•••

Гнаць мятлою гл. гнаць.

Пад мятлу — начыста, без астатку.

Сядзець як мыш пад мятлою гл. сядзець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)