niebytność

ж. адсутнасць;

to się stało pod jego niebytność — гэта здарылася ў час яго адсутнасці (калі яго не было)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

до́ўгі lang;

◊

гэ́та до́ўгая пе́сня разм. das ist éine lánge Geschíchte;

адкла́дваць на до́ўгі час [да свято́га ні́гды] разм. etw. auf die lánge Bank schíeben* [auf den Sankt-Nímmerleins-Tag verschieben];

ці до́ўга да бяды́! wie leicht kann ein Únglück passieren!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

цяпе́р прысл. jetzt; gégenwärtig; im gegébenen [in diesem] Áugenblick [Momént]; in der jétzigen [gégenwärtigen] Zeit;

цяпе́р, калі́ … jetzt [nun], wo [da] …;

я цяпе́р пайду́ nun gehe ich;

цяпе́р гэ́та не прыня́та zu dieser Zeit ist das nicht ángebracht

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

і́ншы

1. (другі, не такі) ánderer;

ніхто́ і́ншы, як… níemand ánders [kein ánderer] als;

2. (некаторы) máncher; manch éiner;

і́ншыя лю́дзі mánche Léute;

і́ншаму гэ́та падаба́ецца manch éinem wird das gefállen;

і́ншы раз mánchmal

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

недарэ́чы прысл. úngelegen; zu únpassender [úngelegener] Zeit, im únangebrachten Áugenblick (не ў час);

сказа́ць што-н. недарэ́чы etw. zu úngelegener Zeit ságen;

прыйсці́ недарэ́чы úngelegen kómmen*;

гэ́та так недарэ́чы! das kommt so úngelegen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

паплаці́цца büβen vt, bezáhlen vt;

ён паплаці́ўся за сваю́ даве́рлівасць er müsste sein Vertráuen büβen [bezáhlen];

паплаці́цца за другі́х für ándere léiden*;

вы за гэ́та папла́ціцеся das wird auch [Ihnen] téuer zu stehen kómmen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вадо́хрышча ‑а, н. і вадо́хрышчы, ‑аў.

Адно з царкоўных зімовых свят. Увечар перад вадохрышчам, узялі яны свечку, мелу кавалак, крыжы на вушаках пісаць, міску жыта і пайшлі ў свіронак. Брыль. — Што гэта, бабка, тут робіш? — Ваду, панічок, свянцоную даю. — А, праўда! — прамовіў настаўнік. Сёння ж вадохрышчы. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзе́яч, ‑а, м.

Асоба, што вызначылася ў якой‑н. галіне грамадскай дзейнасці. Дзяржаўны дзеяч. Дзеяч навукі. Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР. Грамадскі дзеяч. □ За гады савецкай улады многа выдатных людзей з’явілася ў беларускім Палессі. Гэта дзеячы народнай гаспадаркі, дзеячы ператварэння і ўдасканалення краю, дзеячы навукі і культуры. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзіві́ць, дзіўлю, дзівіш, дзівіць; незак., каго-што.

Выклікаць здзіўленне; здзіўляць. Касперскую дзівіла цярплівасць раненага, тое, што ён не скардзіўся, не стагнаў. Шарахоўскі. / у безас. ужыв. [Апейку] не раз дзівіла, і цяпер здзіўленне гэта ажыло зноў; колькі паэтаў, пісьменнікаў паявілася на беларускай зямлі за які дзесятак гадоў! Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гу́шкалка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Прыстасаванне, на якім гушкаюцца для забавы; арэлі. Бывала, маці звязвала ўнізе тонкія зялёныя галінкі [бярозы] і атрымлівалася добрая гушкалка. Ваданосаў. Віктар помніць Лявона — вясёлага і гаваркога дзядзьку. Гэта ён ім з Ганікам прыладзіў паміж яблынь гушкалку. Б. Стральцоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)