look as if butter wouldn’t melt in one’s mouthinfml прыкі́двацца ціхо́няй
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ГУ́РСКІ (Ілья Данілавіч) (26.4.1899, в. Замосце Уздзенскага р-на Мінскай вобл. — 11.8.1972),
бел. пісьменнік. Засл. дз. культ.БССР (1969). Скончыў БДУ (1932). З 1924 у Галоўліце БССР, Галоўрэперткоме, у Галоўмастацтве БССР. У 1935—41 рэдактар газ. «Літаратура і мастацтва», у Вял.Айч. вайну — газ. «За свабодную Беларусь» і сатыр. лістка «Партызанская дубінка», у 1944—60 — час. «Беларусь». Друкаваўся з 1926. Аўтар п’ес «Дрыгва» (1928), «Качагары» (1930), «Маці» (1934), «Хлеб» (1948), «Свае людзі» (1950) і інш. У артыкулах 1930-х г. аддаў даніну вульгарнаму сацыялагізму. Асн. тэмы пасляваен. Творчасці: барацьба з ням.-фаш. захопнікамі (апавяданні, аповесць «Лясныя салдаты», 1945, раман «У агні», 1952, новая рэд. 1959), Кастр. рэвалюцыя ў Петраградзе і на Зах. фронце, у Беларусі (раман-хроніка «Вецер веку», 1966). Аўтар рамана-памфлета «Чужы хлеб» (1969). На бел. мову перакладаў творы М.Горкага, А.Чэхава, М.Твэна і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
раскро́йвацьнесов.
1. раскра́ивать; см. раскро́іць 1;
2. (хлеб) разре́зать;
3.разг. рассека́ть, раскра́ивать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
спячы́сов.
1. испе́чь;
с. хлеб — испе́чь хлеб;
2. поджа́рить; (о яичнице — ещё) сде́лать;
с. яе́чню — поджа́рить (сде́лать) яи́чницу;
3. (солнцем) обже́чь, сжечь;
4. (повредить) обже́чь; сжечь;
с. руку́ — обже́чь ру́ку
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
маі́савы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да маісу. Маісавая салома.// Здабыты або прыгатаваны з маісу. Маісавы алей. Маісавы хлеб.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
то́мік, ‑а, м.
Памянш.-ласк.да том; невялікі том. Жалезны стол, счарсцвелы хлеб і томік Гейнэ на стале.Вялюгін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
żytni
жытні;
chleb żytni — жытні хлеб;
mąka ~a — жытняя мука
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
жнитво́ср., обл.
1.(жатва) жніво́, -ва́ср.;
2.собир. (хлеб на корню) збажына́, -ны́ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дар, -у, мн. дары́, -о́ў, м.
1. Тое, што даецца бясплатна; падарунак.
Прынесці што-н. у д.
2. Плён працы, якой-н. дзейнасці; тое, што дае прырода.
Дары прыроды.
3. Талент, здольнасць.
Д. пісьменніка.
○
Святыя дары — хлеб і віно для прычашчэння веруючых.
◊
Дар слова — здольнасць прыгожа гаварыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
БРАХІ́КАЛАН (ад брахі... + грэч. kōlon радок),
верш або частка верша, напісаная кароткімі радкамі з 1-складовага слова або слоў, у якіх колькасць складоў не выходзіць за межы адной стапы. У бел. паэзіі вельмі рэдкі від верша. Упершыню да яго звярнуўся Я.Купала («Устань», 1907):
