раскіда́ цца , -а́ юся, -а́ ешся, -а́ ецца; незак.
1. гл.
2. Не цэнячы чаго-н. , дарэмна траціць, не імкнуцца ўтрымаць што-н. пры сабе (разм. ).
Не было магчымасці р. часам.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
су́ песак , -ску, м.
Асадкавая пясчана-гліністая горная парода, а таксама рыхлая глеба, якая змяшчае ў сабе пясок (пераважна) і гліну.
|| прым. су́ пескавы , -ая, -ае і супясча́ ны , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
тлу́ шчавы , -ая, -ае.
1. Які змяшчае ў сабе тлушч.
Тлушчавая тканка.
2. Звязаны з апрацоўкай і выкарыстаннем тлушчу.
Тлушчавая прамысловасць.
3. Які атрымаўся ад тлушчу; тлусты.
Тлушчавая пляма.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Нічо́ га ’нічога; нядрэнна; абы-як’ (Нас. , Сл. ПЗБ , Касп. ), ’нічога, нішто сабе ’ (Ян. ), нычо́ го ’дрэнна, нічога’ (Клім. ), нічаго́ ’нічога, так сабе ’ (Бяльк. ), нічо́ го ’нічога’ (Сцяшк. ), укр. нічо́ го ’нічога’, рус. ничего́ ’нічога; зусім; так сабе ’, польск. рэдка niczego ’нічога; зусім’, чэш. ničeho ’нічога’, славац. ničoho ’тс’, в.-луж. ničeho , ničoho ’тс’, серб.-харв. nȉčego ’тс’. Пераважна паўн.-слав. утварэнне з *ni (адмоўе) і *čego (пытальны займеннік), гл. што . Экспрэсіўныя дэрываты: нічо́ гачка , нічо́ гачкі (Яўс. , Нас. ), нічагу́ сі (⁺ні‑чаго‑сі , гл. сёй ), нічогу́ сенькі (ТС ), нічагу́ сенька , нічагусенькі , нічоге́ нькі (Нас. , Касп. , Ян. ), нічагу́ ські (Сл. ПЗБ ), нічагуткі (⁺ні‑чаго‑т‑кі , Бяльк. ), нычогутько (⁺ні‑чого‑ти‑ко , гл. той , Клім. ), нічаге́ нечкі (Мат. Маг. ). Развіццё семантыкі ад нейтральнага ’нічога’ да рознай градацыі адмоўных значэнняў на падставе спалучэнняў нічога дрэннага , нічога асаблівага ’так сабе , нядрэнна’, да нічога добрага ’абы-як, дрэнна’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
неду́ рно нареч. безл. в знач. сказ. э́ нна, няке́ пска, нябла́ га; (ничего себе) нішто́ сабе́ ;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
НАУ́ МЕН (ад грэч. noumenon),
тэрмін, які ў процілегласць феномену , абазначае сутнасць, што можа быць спасцігнута толькі розумам (розумаспасцігальную). Упершыню тэрмін «Н.» выкарыстаў Платон (у дыялогу «Тымей»), які разумеў пад Н. рэальнасць як яна існуе сама па сабе і прадмет абстрактных ведаў. І.Кант (у «Крытыцы чыстага розуму») разглядаў Н. як адмоўнае праблематычнае паняцце. Н. — гэта прадмет розуму, інтэлектуальнай інтуіцыі . У «Крытыцы практычнага розуму» Кант указваў на магчымасць станоўчага спасціжэння Н. як прадмета непачуццёвага сузірання. У гэтым сэнсе Н. недаступны чалавеку, паколькі яго сузіранні, паводле Канта, могуць быць толькі пачуццёвымі. Абодва гэтыя значэнні Н. адпавядаюць у яго філасофіі розным функцыям «рэчы ў сабе » .
т. 11, с. 209
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
tod [tɒd] n. :
♦ on one’s tod BrE , infml , dated і́ н, без ніко́ га, сам па сабе́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
auriferous
[ɔˈrɪfərəs]
adj.
які́ ма́ е ў сабе́ зо́ лата, залатано́ сны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
beat one’s brains
лама́ ць сабе́ галаву́ , стара́ цца прыпо́ мніць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
diffident
[ˈdɪfɪdənt]
adj.
няўпэ́ ўнены ў сабе́ , няпэ́ ўны сябе́ ; сарамлі́ вы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)