Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ў1,
1. Дваццаць другая літара беларускага алфавіта, якая мае назву «у нескладовае».
2. Санорны плаўны губна-губны гук; пазіцыйна чаргуецца з «у».
ў2, прыназ.зР,ВіМ.
Ужываецца замест прыназоўніка «у» пасля слоў, якія канчаюцца на галосную, пасля якой няма знака прыпынку. Хлопчыкі, румяныя з марозу, убеглі ў хату і пачалі апранацца: Косцік у лес, а Шурка ў школу.Брыль.[Лабановіч:] — Добрае ў цябе сэрца, бабка Параска. Бачу, што ты мяне шкадуеш, як родная маці.Колас.Я ў мастацкім агародзе Толькі марная трава. А якая? — смех, дый годзе: Я — пякучка-крапіва.Крапіва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Búchstabem -ns і -n, -n лі́тара;
nach dem ~n літара́льна;
am ~n klében быць дро́бязным [педанты́чным];
setz dich auf déine vier ~n!разм. сядзь на ме́сца! супако́йся!
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
letter
[ˈletər]1.
n.
1) лі́тараf.
2) ліст -а́m.
3) літара́льны сэнс
4) афіцы́йны дакумэ́нт, гра́мата f.
2.
v.t.
1) пазнача́ць лі́тарамі
2) падпі́сваць
•
- letters
- to the letter
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
га́ма
(фр. gamme, ад гр. gamma = трэцяя літара грэчаскага алфавіта)
1) паслядоўны рад музычных гукаў, які павышаецца або паніжаецца ў межах актавы (напр. мажорная г., мінорная г.);
2) перан. характар суадносін аднародных, але разнастайных па зменлівасці з’яў, якасцей (напр. г. фарбаў, г. пачуццяў).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
пачатко́выÁnfangs-;
пачатко́вая лі́тараÁnfangsbuchstabe m -ns, -n;
пачатко́вая ху́ткасцьÁnfangsgeschwindigkeit f -, -en;
пачатко́вы капіта́лэк. Stártkapital n -s, -e;
пачатко́вае стано́вішчаÁnfangslage f -, -n;
пачатко́вае навуча́ннеÁnfangsunterricht m -(e)s; Elementárunterricht m;
пачатко́вая адука́цыя Elementárbildung f -;
пачатко́вая шко́ла Elementárschule f -, -n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
га́ма1
(фр. gamme, ад гр. gamma = трэцяя літара грэчаскага алфавіта)
1) паслядоўны рад музычных гукаў, які павышаецца або паніжаецца ў межах адной ці некалькіх актау (напр. мажорная г.);
2) перан. характар суадносін аднародных, але разнастайных па зменлівасці з’яў, якасцей (напр. г. фарбаў, г. пачуццяў).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)