ВАНТРАБЯ́ НКА ,
традыцыйны бел. мясны выраб. Лакальная назва патрашанка. Адвараныя, дробна парэзаныя, пасоленыя свіныя вантробы (лёгкія, печань, сэрца, ныркі), а таксама галавізна, прыпраўленыя часнаком, перцам і інш. спецыямі, перамешваюць, кладуць у тоўстыя свіныя кішкі ці страўнік і зноў вараць або падпякаюць у печы. Потым на 1—1,5 сутак прыціскаюць гнётам. Ядуць халодную. На З Беларусі вантрабянку называюць сальцісонам.
т. 3, с. 504
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
á ber
1. cj е́ (а); адна́ к
2. adv зноў ; яшчэ́ ;
◊
tá usend und ~ tá usend о́ гія ты́ сячы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wí ederaufstehen *
(impf í eder auf, part II í ederaufgestanden) vi (s) падня́ цца зноў , папра́ віцца (пра хворага )
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
fore 1 [fɔ:] n. : to the fore на пе́ ршы/пярэ́ дні план;
Recently the problem has come to the fore again. Апошнім часам гэта праблема зноў выйшла на першы план.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
закамяне́ ласць , ‑і, ж.
Стан, уласцівасць закамянелага. Закамянеласць грунту. □ Цяпер з яе твару ўжо знікла закамянеласць, зноў з’явілася нешта дзіцячае. Марціновіч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зафы́ ркаць , ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Пачаць фыркаць. // Сабака зафыркаў і зноў заскуголіў, ціха, задаволена. Жычка .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выштурхо́ ўваць , ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Тое, што і выштурхваць. Віцю то выштурхоўваюць [пасажыры] да дзвярэй, то зноў заціскаюць у куток. Якімовіч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паво́ льнасць , ‑і, ж.
Уласцівасць павольнага. [Гвардыян] зноў завінуўся каля сваіх скуратоў, але ў руках яго не было ўжо ранейшай павольнасці. Зарэцкі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перазвані́ ць , ‑званю, ‑звоніш, ‑звоніць; зак.
1. Пазваніць зноў , яшчэ раз.
2. Пазваніць па тэлефоне ўсім, многім; абзваніць. Перазваніць усім знаёмым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разбо́ рны , ‑ая, ‑ае.
Такі, які можна разабраць, разняць на часткі і зноў сабраць. Разборны домік. Разборная кніжная паліца. Разборныя гантэлі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)