udostępniać
незак. папулярызаваць; рабіць даступным;
udostępniać zdobycze teczniki — папулярызаваць дасягненні тэхнікі;
udostępniać tajemnice wojskowe — рассакрэчваць ваенныя таямніцы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
fabrykować
незак.
1. вырабляць, рабіць;
2. фабрыкаваць, падрабляць;
fabrykować wino — падрабляць віно;
fabrykować dokumenty — фальсіфікаваць (падрабляць) дакументы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
kolano
kolan|o
н.
1. калена;
2. калена, выгін (ракі);
robić na ~ie — рабіць спяшаючыся (абы-як)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
kończyć
незак. канчаць, заканчваць;
kończyć co robić — заканчваць рабіць што;
kończyć życie — паміраць;
kończyć robotę — заканчваць працу
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zgłaszać
незак.co заяўляць пра што (аб чым), рабіць прапанову;
zgłaszać kandydaturę — папаноўваць кандыдатуру;
zgłaszać pretensje — выказваць прэтэнзіі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zmusić
зак. do czego змусіць да чаго; прымусіць рабіць што;
zmusić do milczenia (pracy) — прымусіць маўчаць (працаваць)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
мяня́ць
1. táuschen vt, úmtauschen vt, éintauschen vt (абменьваць); wéchseln vt, áuswechseln vt;
мяня́ць гро́шы Geld wéchseln;
2. (рабіць іншым) ändern vt, verändern vt, wéchseln vt;
мяня́ць по́гляд séine Méinung ändem
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Перасе́каць ’баранаваць другі раз’ (палес., Выг. дыс.), укр. палес. пересекать, пересікати ’рыхліць глебу, у якую пасаджала бульба’. Паводле Выгоннай (Бел.-укр. ізал., 19), семантычная інавацыя пад уплывам ст.-літ. i̯sėkti ’рабіць рыхлым’, што малаверагодна, параўн. пэрэбиваты ’баранаваць перад пасевам’ (Лексика Пол., 114), піріскародэюываньне ’тс’ (Юрч. СНЛ).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прабава́ць ’правяраць стан або якасць чаго-небудзь; рабіць пробу’ (ТСБМ, Сл. ПЗБ), ’каштаваць’ (Сл. ПЗБ), ст.-бел. проба ’проба’ (Ст.-бел. лексікон). Рус. про́бовать, про́ба, укр. про́бувати, про́ба. Праз польск. próba, próbować з ням. Probe ’проба’ < с.-лац. probe ’тс’ < probāte ’правяраць, выпрабоўваць’ (Фасмер, 3, 370).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прако́бацца ’пракорпацца’ (Янк. 3.), кобацца ’корпацца, марудна рабіць нешта’ (Янк. 1), параўн. серб.-харв. дыял. кобатн се ’спаборнічаць у дзіцячай гульні ў шарыкі’. Прасл. *kohati sę, роднаснае прасл. *коЬь ’варажба па палёту птушак’, ’прадвесце; чараўніцтва’, *koba, *коЬь (падрабязна гл. Трубачоў, Эт. сл., 10, 86–87, 101).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)