cold-blooded

[,koʊldˈblʌdɪd]

adj.

1) хало́днакро́ўны (як жа́ба, вужа́кі)

2) зя́бкі, адчува́льны да хо́ладу

3) лю́ты, без чуцьця́, сухі́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

адзіно́чка, ‑і, ДМ ‑у, Т ‑ам, м.; ДМ ‑чцы, Т ‑ай (‑аю); Р мн. ‑чак; ж.

1. Той, хто адзін, без сям’і, не ў пары. Усе настаўніцы і настаўнікі-адзіночкі харчаваліся ў сталовай. Дубоўка. // Той, хто робіць што‑н., займаецца чым‑н. адзін, без удзелу, без дапамогі іншых. Герой-адзіночка. Саматужнік-адзіночка.

2. Тое, што разлічана на аднаго чалавека. Лодка-адзіночка. Пасадзіць у адзіночку.

•••

Маці-адзіночка гл. маці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

déutlich a я́сны, яскра́вы, выра́зны, зразуме́лы;

klar und ~ про́ста, без хі́трыкаў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Klöppeléi f -, -en

1) пляце́нне кару́нкаў (без pl)

2) пле́ценыя кару́нкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Banáuse m -n, -n зняв. чалаве́к без маста́цкага гу́сту; абыва́цель, няве́жа

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

besínnungslos

1. a без па́мяці, непрыто́мны

2. adv у непрыто́мным ста́не

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

léblos a

1) мёртвы, без прыкме́т жыцця́, змярцве́лы

2) вя́лы, нежывы́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábgebrannt a

1) згарэ́лы

2) разм. які́ прагарэў, заста́ўся без сро́дкаў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

frístlos a

1) бестэрміно́вы

2) які́ ро́біцца адра́зу ж, без прамару́джвання

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rúhelos

1. a неспако́йны, няўры́мслівы

2. adv без адпачы́нку; неспако́йна; трыво́жна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)