Verbum

áufschwatzen vt (j-m) разм. навя́зваць, усо́ўваць (каму-н.);

er ließ sich (D) nichts ~ ён не даў сябе́ падману́ць [ашука́ць]

schnáuben*

1. vi сапці́, фы́ркаць

2. vi, vt:

(vor) Wut ~ не по́мніць сябе́ ад зло́сці

3. ~, sich (D) смарка́цца

Íhresgleichen a inv такі́, як Вы, падо́бны да Вас, ро́ўны Вам, падо́бны да сябе́, ро́ўны сабе́ (форма ветлівага звароту)

flégeln

1. vt

1) малаці́ць (цапамі)

2) біць (каго-н.)

2. vi і ~, sich гру́ба паво́дзіць сябе́, хуліга́ніць, хамі́ць

fórtreißen* vt

1) вырыва́ць, адбіра́ць

2) зрыва́ць, зно́сіць (цячэннем)

3) захо́пліваць;

sich ~ lássen* захапля́цца, даць захапі́ць сябе́ (чым-н.)

ábwälzen vt адко́чваць;

die Schuld von sich ~ не прызна́ць сваёй віны́;

die Verántwortung von sich ~ здыма́ць [зніма́ць] з сябе́ адка́знасць

Parkétt n -s, -e

1) парке́т

2) тэатр. партэ́р;

◊

auf dem ~ zu Háuse sein уме́ць паво́дзіць [трыма́ць] сябе́ на лю́дзях [у грама́дстве]

wídmen

1. vt (D) прысвяча́ць (каму-н., што-н.)

2. ~, sich (D) прысвяча́ць сябе́, аддава́цца (каму-н., чаму-н.)

zusámmennehmen*

1. vt скла́дваць; скліка́ць;

álles zusámmengenommen усё (узя́тае) ра́зам

2. ~, sich сабра́цца з сі́ламі, узя́ць сябе́ ў ру́кі