j-nj-m ~ рабі́ць во́чную ста́ўку каго́-н. з кім-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Geméinschaftf -, -en
1) супо́льнасць, агу́льнасць, садру́жнасць;
in ~ mit (D) ра́зам з кім-н.
2) тавары́ства, аб’ядна́нне, згуртава́нне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
mítkommen*vi(s)
1) прыхо́дзіць, прыбыва́ць, ісці́ (разам з кім-н.)
2) разм. паспява́ць, не адстава́ць, паспяхо́ва вучы́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Schúlbubem -n, -n шко́льнік;
j-n wie éinen ~n behándeln абыхо́дзіцца з кім-н. як з хло́пчыкам
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
versöhnen
1.vt (mit D) прыміры́ць, заміры́ць
2.~, sich (mit D) заміры́цца, паміры́цца (з кім-н., чым-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
свары́цца, сваруся, сварыліся, сварыцца; незак.
1. Распачынаць сварку з кім‑н., лаяцца з кім‑н. Сышліся бабы ды давай сварыцца, лаяць адна адну.Зарэцкі.Не хацелася Сцёпку з бацькам сварыцца.Колас.І не нясі, і не мілуй, А то з дарогі лёгка збіцца. І асцярожна! Не цалуй!.. Ну, як з табою не сварыцца!Танк./уперан.ужыв.За ўтульны дамок на ліпе сварацца з вераб’ямі шпакі.Лужанін.
2. Крычаць на каго‑н., лаяць каго‑н. І калі сёння ўранні.. [камендант] сварыўся на Коўціка і гаварыў, што ёсць людзі, якія могуць яго замяніць на пасадзе начальніка раённай паліцыі, меў якраз на прымеце Шылахвоста...Сачанка.— Не паслухала! — зноў пачаў сварыцца на Улю бацька. — Ці бачылі, разумніца якая?!Паўлаў.Аднак маці, якая звычайна любіла, калі дачка лашчылася да яе, чамусьці злавала і сварылася на Люсю.Даніленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)