МАНАЛІ́Т у скульптуры,
твор, пастамент помніка, калона і інш., высечаныя з суцэльнага кавалка каменю.
т. 10, с. 58
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
workmanship [ˈwɜ:kmənʃɪp] n. майстэ́рства, уме́льства; кваліфіка́цыя;
exquisite work manship то́нкае майстэ́рства;
a piece of workman ship адмысло́ва вы́кананы твор
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
манумента́льны, -ая, -ае.
1. Які адносіцца да стварэння манументаў, помнікаў, да афармлення архітэктурных збудаванняў.
2. Велічны, грандыёзны, які ўражвае сваёй велічынёй, магутнасцю.
М. будынак.
3. Грунтоўны, глыбокі па змесце.
М. твор.
Манументальнае даследаванне.
|| наз. манумента́льнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
марш¹, -а і -у, мн. -ы, -аў, м.
1. -у. Спосаб строга рытмічнай хадзьбы ў страі.
Цырыманіяльны м.
2. -у. Пераход войск паходным парадкам; паход.
Імклівы м.
3. -а. Музычны твор.
Спартыўны м.
|| прым. ма́ршавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вака́льны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае дачыненне да спеваў, прызначаны для выканання голасам. Вакальнае майстэрства. Вакальны твор. Вакальная музыка.
[Ад лац. vocalis — гучны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
«ГУ́ТАРКА ДАНІ́ЛЫ СА СЦЯПА́НАМ»,
ананімны твор бел. л-ры сярэдзіны 19 ст. Упершыню апубл. П.В.Шэйнам у час. «Русская старина» (1886, т. 49). Напісана напярэдадні сялянскай рэформы 1861, у маст.-публіцыстычнай форме рэалістычна паказвала бяспраўнае жыццё сялянства, эксплуатацыю яго памешчыкамі. У творы выявіліся бунтарскія настроі сялянскіх мас. Сваё вызваленне яны спадзяюцца атрымаць ад «цара-бацюхны», але разумеюць, што цар заадно з панамі. Дэмакратызм, праўдзівасць, прастата і даходлівасць, жывая мова робяць твор яркім узорам нар. л-ры.
т. 5, с. 549
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ка́зка, -і, ДМ -зцы, мн. -і, -зак, ж.
1. Апавядальны твор вуснай народнай творчасці або літаратурны твор пра выдуманых асоб і падзеі, пераважна з удзелам чарадзейных фантастычных сіл.
Беларускія народныя казкі.
Казкі народаў Усходу.
2. Выдумка, няпраўда, мана.
Усё гэта — казкі.
◊
Бабскія казкі — беспадстаўныя нагаворы.
Казка пра белага бычка (разм., неадабр.) — пра бясконцае паўтарэнне аднаго і таго ж з самага пачатку.
|| памянш. ка́зачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж. (да 1 знач.).
|| прым. ка́зачны, -ая, -ае (да 1 знач.).
К. жанр.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дэтэкты́ў, -ты́ва, мн. -ты́вы, -ты́ваў, м.
1. Спецыяліст па расследаванні крымінальных злачынстваў, агент вышукной паліцыі.
2. Літаратурны твор або кінафільм, у якіх адлюстроўваецца раскрыццё таямніц, звязаных звычайна з забойствам.
|| прым. дэтэкты́ўны, -ая, -ае (да 2 знач.).
Д. раман.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
экранізава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак., што.
Увасобіць на экране які-н. твор мастацтва, не прызначаны спецыяльна для кіно.
Э. спектакль.
|| наз. экранізава́нне, -я, н. і экраніза́цыя, -і, ж.
Э. оперы.
Э. твораў беларускай літаратуры.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
о́пус
(лац. opus = праца, твор)
1) музычны твор, абазначаны парадкавым нумарам у шэрагу іншых твораў дадзенага кампазітара;
2) іран. усякі твор, праца якога-н. аўтара.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)