насу́піцца, -плюся, -пішся, -піцца; зак.

1. Ссунуўшы бровы, прыняць пахмурны, непрыветлівы выгляд.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.), перан. Зрабіцца пахмурным, змрочным.

Твар яго насупіўся ад раздражнёнасці.

|| незак. насу́плівацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чачва́н

(перс. ćaśm-band = павязка для вачэй)

густая валасяная сетка, якая апускаецца з верхняй часткі паранджы на твар.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

bite the bullet

сьме́ла гля́нуць у твар ця́жкасьцям; быць адва́жным

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fotogeniczny

fotogeniczn|y

фотагенічны;

~a twarz — фотагенічны твар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zadowolony

zadowolon|y

задаволены;

~а mina — задаволены твар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zatroskany

zatroskan|y

заклапочаны;

~а twarz — заклапочаны твар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

odmłodzony

odmłodzon|y

памаладзелы;

~a twarz — памаладзелы твар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Напатка́ць ’сустрэць’, ’натрапіць’ (Яруш., ТСБМ, Сл. ПЗБ), напаткацца ’сустрэцца твар у твар’ (Сцяшк.). Прыставачнае ўтварэнне ад *tykati ’тыкаць, кранаць, сутыкаць’, вядомага большасці славянскіх моў, параўн. яшчэ ў Насовіча патка́ць ’сустрэць выпадкова’, паткну́ць ’раптам наткнуцца на каго-небудзь’, паткну́цца ’выпадкова сутыкнуцца’ і інш., цяпер звычайна малаўжывальныя без дадатковага прэфікса (с‑, на-, гл. спаткаць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вастраску́лы, ‑ая, ‑ае.

З вострымі скуламі. Вастраскулы твар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папу́дрыцца, ‑руся, ‑рышся, ‑рыцца; зак.

Папудрыць свой твар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)