стэпс, ‑а, м.

Паглыбленне на палубе судна для ўмацавання мачты.

[Англ. step, мн. steps.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

такела́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; незак., што.

Забяспечваць, абсталёўваць судна такелажам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трэшко́ут, ‑а, М ‑коўце, м.

Невялікае драўлянае бяспалубнае рачное судна.

[Гал. trekschuit.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асна́стка, -і, ДМ -тцы, ж.

1. гл. аснасціць.

2. Снасці, прылады, якімі абсталявана судна, такелаж.

Карабельная а.

3. Тое, што і аснашчэнне (спец.).

А. станкоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ціхахо́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Пра таго, хто (або што) мае невялікую хуткасць, павольна рухаецца, перамяшчаецца.

Конь малады, але, відаць, ц.

Судна-ц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

БРЫГАНЦІ́НА (італьян. brigantino),

1) марское паруснае двухмачтавае судна з прамымі парусамі на пярэдняй мачце (фок-мачце) і косымі на задняй (грот-мачце). У 17—19 ст. выкарыстоўваліся ў ваен. флоце як пасыльныя і разведвальныя караблі.

2) Парусна-вёславае судна ў рус. флоце 18 ст. для перавозкі войск і грузаў. Мела 2—3 гарматы. Брыганціна меншая за брыг. У 16—18 ст. Брыганцінай наз. лёгкія быстраходныя пірацкія судны.

Брыганціна.

т. 3, с. 273

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

дрэйф, ‑у, м.

1. Рух ільдоў, судна і пад. пад дзеяннем ветру або цячэння.

2. Адхіленне судна або самалёта ад узятага курсу пад дзеяннем чаго‑н.

•••

Легчы ў дрэйф гл. легчы.

[Ад. гал. drijven.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

skipper [ˈskɪpə] n.

1. шкі́пер, капіта́н гандлёвага су́дна

2. infml капіта́н спарты́ўнай кама́нды

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

victual [ˈvɪtəl] v. забяспе́чваць праду́ктамі харчава́ння;

victual a ship пасыла́ць на су́дна харчы́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

абво́д, -у, М -дзе, м.

1. гл. абвесці.

2. Лінія ўмацаванняў вакол чаго-н. (спец.).

Унутраны а.

3. часцей мн. (абво́ды, -аў). Вонкавыя абрысы корпуса судна (спец.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)