незалюбі́ць, ‑люблю, ‑любіш, ‑любіць; зак., каго-чаго і без дап.
Выказаць незадаволенасць. [Віктар:] — Я з табой тады падніму чарку, калі ты загадаеш шафёру адагнаць машыну ў гараж,.. — і клункі распакуеш і кніжкі складзеш у шафу. — Можа, скажаш і заяву падаць? — незалюбіў Павел.Гроднеў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
персаніфікава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак. і незак., што.
Кніжн.Падаць (падаваць), увасобіць (увасабляць) неадушаўлёныя прадметы або абстрактныя паняцці ў вобразе чалавека, асобы. Персаніфікаваць прыроду. □ У адной з песень Багушэвіч персаніфікаваў гора ў жывую істоту, ад якой ніяк не можа збавіцца селянін.Шкраба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
suggestion
[səgˈdʒestʃən]
n.
1) прапано́ва, ду́мка f.
to make a suggestion — пада́ць ду́мку, прапано́ўваць
2) намёк -у m.
3) падка́зка f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
herúntergehen*vi(s)
1) ісці́ ўніз, сыхо́дзіць
2) паніжа́цца, па́даць (пра цэны)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
◎ Нахлю́пісты (нахлібпыстый) ’занадта нахілены ўніз’ (драг., З нар. сл.). Да хлюпаць ’падаць’, хлюплы ’прысадзісты, нізкі’, параўн. семантычна падобнае спидзісты ’пахілы, схілены’ ад абдаць; звязана з нахлу́піць ’насунуць’ (Растарг.) з іншым варыянтам кораня *xlup‑ гукапераймальнага характару, параўн. Махэк₂, 200. Гл. ахлу́п.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
swoon[swu:n]v.
1.datedпа́даць у беспрыто́мнасць
2. (over) дзі́ка захапля́цца, упада́ць у экста́з;
All the girls are swooning over the new boss. Усе дзяўчаты згубілі розум ад новага боса.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
tarzać się
незак. качацца;
tarzać się ze śmiechu — падаць (качацца) ад смеху
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
nasunąć
зак.
1. насунуць; нацягнуць;
nasunąć czapkę — насунуць шапку;
2.перан.coпадацьшто; навесці на што; падказаць што;
nasunąć myśl — падаць думку;
nasunąć wątpliwości — выклікаць сумненні
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Бра́каць ’бразгаць, падаць, валіць’ (Юрч., Гарэц.). Рус.бря́кать, укр.бря́кати, польск.brzęk! brząkać, ц.-слав.брѧцати і г. д. Слав.bręk‑ — аснова гукапераймальнага характару (*bren‑k‑). Параўн. літ.brínkt ’бах!’. Бернекер, 84; Слаўскі, 1, 46; Праабражэнскі, 1, 44–45; Фасмер, 1, 225.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Па́данка ’змяя (мядзянка?)’ (Нар. лекс., маларыц.), падалец ’вуж’ (Сцяшк. Сл.), падалец, падаляц ’вераценніца’ (Сл. ПЗБ). Укр.падалець ’вераценніца, Angius fragilis’, пидальник, падалак ’тс’, падалица ’від вужа, гадзюка’, польск.padalec ’жаўтапузік, Ophisautus apodus’. Да падаць ^Крукнер, 390). У гродзенскіх гаворках, магчыма, з польск./