пастраля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; зак.

1. Правесці некаторы час, займаючыся стральбой.

П. у цэль.

2. каго. Расстраляць, забіць усіх, многіх.

Карнікі пастралялі людзей.

3. што. Расходаваць пры стральбе.

П. усе патроны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ты́сяча, -ы, мн. -ы, ты́сяч.

1. ліч. кольк. Лік і колькасць 1000.

Т. рублёў.

2. ж. звычайна мн. Вельмі многа, вялікая колькасць.

На мітынг сабраліся тысячы людзей.

|| парадк. ты́сячны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чарава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; незак.

1. Паводле народных павер’яў: уздзейнічаць чарамі, магічнымі прыёмамі на людзей.

2. перан., каго-што. Захапляць, вабіць.

Дзяўчына чаравала ўсіх сваёй прыгажосцю.

|| наз. чарава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перекова́ть сов., в разн. знач. перакава́ць;

перекова́ть ло́шадь перакава́ць каня́;

перекова́ть подко́ву перакава́ць падко́ву;

перекова́ть люде́й перен. перакава́ць людзе́й;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бязлю́ддзе н.

1. (адсутнасць людзей) Ménschenleere f -;

2. (недахоп у кадрах) Ménschenmangel m -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

узаемаадно́сіны мн.

1. Wéchselbeziehung f -, -en, gégenseitiges Verhálten;

2. (людзей) Bezíehungen pl; gégenseitiges Verhältnis

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Палюдне́ць ’стаць прыгажэйшым’ (Сл. ПЗБ), палю́дзяць ’пабыць сярод паважаных і разумных людзей’ (Нар. сл.). Гл. вы́люднець.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

scoff​2 [skɒf] v. (at) насміха́цца, здзе́кавацца;

scoff at other people’s beliefs асме́йваць ве́ру і́ншых людзе́й

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

shoal​1 [ʃəʊl] n.

1. кася́к (рыбы)

2. ма́са, мно́ства; нато́ўп;

shoals of people мно́ства людзе́й

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

handiwork [ˈhændiwɜ:k] n.

1. ручна́я рабо́та

2. рабо́та, твор (чалавека або групы людзей, асабліва нешта дрэннае)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)