шляхецкі род герба «Помян» у ВКЛ. Родапачынальнік Сак (Станіслаў) пры заключэнні Гарадзельскай уніі 1413 быў адаптаваны да герба «Помян», у 1433 быў старостам дубінскім. Найб. вядомыя:
Андрэй (?—1465), сын Сака, староста трокскі ў 1433—40, намеснік смаленскі ў 1440 і полацкі ў 1444—53, ваявода трокскі з 1458. Адзін з кіраўнікоў войска ВКЛ у пераможнай бітве з маскоўскімі войскамі пад Сухадровам у 1445. Удзельнік перагавораў з крыжакамі ў 1432 і 1451, пасол у Чэхію ў 1453. Меў буйныя зямельныя ўладанні (каля 500 дымоў). Ад яго сына Юрыя пайшоў род Насілоўскіх. Багдан Андрэевіч (?—1491), намеснік браслаўскі ў 1463—74, маршалак гаспадарскі ў 1463—77, намеснік полацкі ў 1477—84, маршалак земскі з 1480, адначасова ваявода трокскі з 1484. Быў паслом да крымскага хана Менглі-Гірэя ў 1473, у Маскву ў 1474 і 1482.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кар’е́ра
(іт. carriera = бег, жыццёвы шлях)
1) паспяховае прасоўванне наперад у службовай, навуковай або якой-н. іншай дзейнасці;
2) род заняткаў, прафесія (напр. ваенная к.).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
ёршI (род. ярша́) м.
1. (рыба) ёрш;
2. (щётка) ёрш
ёршII (род. ярша́) м., разг. (смесь водки с пивом или вином) ёрш
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
леўI (род. ільва́, (после гласных) льва́) м., прям., перен. лев;
○ марскі́ л. — зоол. морско́й лев
леўII (род. ле́ва) м. (денежная единица) лев
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прабо́йм.
1.род. прабо́ю спец. (действие) пробо́й;
п. дыэле́ктрыка — пробо́й диэле́ктрика;
2.род. прабо́я пробо́й, скоба́ж.;
п. для замка́ — пробо́й для замка́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
lime
I[laɪm]1.
n.
ва́пна f.
2.
v.t.
1) вапнава́ць
2) цэмэнтава́ць
II[laɪm]
n.
лайм -а m. (род лімо́на)
III[laɪm]
n.
лі́па f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ПАСТЭРЭ́ЛЫ (Pasteurella),
род бактэрый сям. бруцэлавых. 4 віды. Найб. пашыраная і вывучаная P. multocida, якая выклікае захворванні свойскай і дзікай жывёлы (напр., пастэрэлёзы, бывае прычынай рэспіраторных хвароб чалавека.
Клеткі шара- ці яйцападобнай формы, нерухомыя, грамадмоўныя, інтэнсіўна афарбоўваюцца на полюсах. Аэробы або факультатыўныя анаэробы. Спор не ўтвараюць.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
САРЦЫ́НЫ (ад лац. sarcina звязка, цюк),
бактэрыі звычайна сферычнай формы, якія пасля дзялення ў трох плоскасцях не разыходзяцца, а ўтвараюць вял. колькасць клетак у выглядзе пакетаў кубічнай формы. Пашыраны ўсюды. Нерухомыя. Трапляюцца сярод бактэрый розных сістэм. груп. Вылучаюць таксама род бактэрый Sarcina — анаэробныя грамстаноўчыя бактэрыі, што зброджваюць вугляводы.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
СІВАПІТЭ́КІ (Sivapithecus),
род выкапнёвых чалавекападобных малпаў. Касцяныя рэшткі С. (верхнія і ніжнія сківіцы і зубы) знойдзены ў міяцэнавых слаях гор Сівалік у Індыі і Усх. Афрыцы. Пры даследаванні рэшткаў С. выяўлена падабенства іх з выкапнёвымі вышэйшымі малпамі — дрыяпітэкамі, а таксама з сучасным арангутанам. Частка даследчыкаў лічыць С. продкамі арангутана.