КУНЬЛУ́НЬ,
адна з
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КУНЬЛУ́НЬ,
адна з
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДАЙНЕ́КА (Леанід Мартынавіч) (
Барацьбу народа з крыжакамі ў 12
Тв.:
Начныя тэлеграмы: Вершы і паэмы.
Сняжынкі
Літ.:
Гілевіч Н. На свабодным дыханні // Гілевіч Н. У гэта веру.
Бугаёў Дз. Чалавечнасць.
І.У.Саламевіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГРУ́ПА,
адно з асноўных паняццяў сучаснай матэматыкі, выкарыстоўваецца таксама ў фізіцы і
Групай
Р.Т.Вальвачоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
indém
1. тым ча́сам, між тым, у той час
2. указвае на спосаб дзеяння:
~ er an díesem Werk árbeitete, studíerte er víele Dokuménte працу́ючы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
верх, -у,
1. Найбольш высокая, размешчаная
2. Пад’ёмны навес экіпажа, аўтамашыны.
3. Добры бок адзення, пакрыты, абшыты матэрыяй, а таксама сама матэрыя; верхняя частка шапкі з другой матэрыі; верхняя частка абутку.
4.
5.
6.
7.
8.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вялі́кі, -ая, -ае; бо́льшы; найвялі́кшы, найбо́льшы.
1. Значны па велічыні, памерах, сіле;
2. Выдатны па сваім значэнні; які валодае ў высокай ступені той якасцю, якая знаходзіцца ў значэнні вызначаемага назоўніка.
3. Большы, чым патрэбна, прасторны.
4. Дарослы (з пункту гледжання дзіцяці), а таксама (пра дзіця) такі, які выйшаў з дзіцячага ўзросту, падрослы.
5. Значны па колькасці.
Ад (з) вялікага розуму (
Вялікае мноства — вельмі многа.
Вялікія дзяржавы — найбольш магутныя дзяржавы, якія адыгрываюць вядучую ролю ў сусветнай палітыцы і ў міжнародных адносінах.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
а...¹ (а таксама аб..., аб’..., аба...), прыстаўка.
Абазначае:
1) пашырэнне дзеяння на ўсю паверхню прадмета, накіраванасць яго вакол або па краях прадмета: агарадзіць, агледзець, атынкаваць, ахапіць, акаваць, абпаліць, абабіць;
2) накіраванасць руху міма прадмета, абмінанне яго: абысці (лужыну), абагнуць;
3) ахоп дзеяннем многіх асоб, прадметаў, пашырэнне дзеяння на ўсе прадметы, на ўсіх асоб: абабегаць (усе хаты), адарыць, абдзяліць (падарункамі);
4) празмернасць якога
5) перавагу
6) наяўнасць недахопу, памылкі ў дзеянні: агаварыцца, абмовіцца;
7) забеспячэнне чым
8) ператварэнне ў каго-, што
9) дасягненне выніку дзеяння, стану: адзічэць, абрыдзець, апасці, асесці, ажывіцца, аблезці.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ляце́ць, лячу́, ляці́ш, ляці́ць; ляці́м, ляціце́, ляця́ць, ляці́;
1. Перамяшчацца, рухацца ў паветры.
2. Тое, што і імчацца.
3. Падаць уніз (
4. (1 і 2
5. (1 і 2
6.
||
||
На ляту —
1) у час лёту, руху ў паветры;
2) мімаходам, на скорую руку, наспех (
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адпо́мсціцца, ‑мшчуся, ‑мсцішся, ‑меціцца;
Тое, што і адпомсціць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кра́мны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да крамы.
2. Фабрычнага вырабу, куплены ў краме (пра матэрыю, вырабы з яе і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)