сляза́, ‑ы́;
1.
2.
3.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Verbum
анлайнавы слоўнікчапля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца;
1. Кранаць, датыкацца, зачэпліваючы што‑н.
2. Хапацца, трымацца за што‑н.
3.
4.
5. Прымацоўвацца адзін да аднаго; злучацца, счэплівацца.
6.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ча́стка, ‑і,
1. Пэўная доля чаго‑н. цэлага.
2. Састаўны кампанент, элемент цэлага.
3. Раздзел літаратурнага, музычнага твора.
4. Аддзел якой‑н. установы, асобная галіна кіравання.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
элеме́нт, ‑а,
1. У старагрэчаскіх філосафаў-матэрыялістаў —
2.
3. Простае рэчыва, якое хімічна ўжо нельга далей раскласці на больш дробныя часткі.
4. Састаўная частка чаго‑н. цэлага.
5.
6.
7. Прыбор, які выдзяляе электрычны ток, што ўтвараецца за кошт хімічных працэсаў.
•••
[Ад лац. elementum — стыхія, першапачатковае рэчыва.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ГІДРАТЭ́ХНІКА (ад гідра... + тэхніка),
галіна навукі і тэхнікі, якая займаецца вывучэннем водных рэсурсаў, іх выкарыстаннем у
Гідратэхніка вывучае ўплыў вадзяных патокаў на ГТЗ і рэчышчы, распрацоўвае тэорыю ўстойлівасці ГТЗ і іх асноў, метады рэгулявання рачнога сцёку. Даследуе фільтрацыю вады праз грунты, стварае метады разліку і канструявання ГТЗ і іх асноў, спосабы іх
Гідратэхніка —
На Беларусі развіццё гідратэхнікі звязана з выкарыстаннем млыноў вадзяных (вядомыя з часоў Кіеўскай Русі, пашырыліся ў 16—18
Літ.:
Правдивец Ю.П., Симаков Г.В. Введение в гидротехнику. М., 1995;
Субботин А.С. Основы гидротехники. Л., 1983;
Чугаев Р.Р. Гидротехнические сооружения. Ч. 1—2. 2 изд. М., 1985;
Сельскохозяйственные гидротехнические мелиорации. М., 1981.
Г.Г.Круглоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КУ́РСКАЯ БІ́ТВА 1943,
Літ.:
Колтунов Г.А., Соловьев Б.Г. Курская битва.
Кэйдин М. Курская битва — величайшее сухопутное сражение в истории // От Мюнхена до Токийского залива: Взгляд с Запада на трагические страницы истории второй мировой войны: Перевод.
Меллентин Ф. Танковые сражения 1939—1945:
Соловьев Б.Г. «Кутузов» и «Румянцев» против «Цитадели» // Военно-ист журн. 1998. № 4.
В.А.Юшкевіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бе́лы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае колер снегу, малака;
2. Светлы, ясны.
3. У спалучэнні з некаторымі назоўнікамі ўжываецца ў значэнні: контррэвалюцыйны, варожы Савецкай уладзе;
4.
5. Які мае белы колер скуры (пра расу).
6. Як састаўная частка некаторых заалагічных, батанічных, хімічных і інш. назваў.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дух, ‑у і ‑а,
1. ‑у. Псіхічныя здольнасці; свядомасць.
2. ‑у. Унутраны стан, настрой, маральная сіла чалавека ці калектыву.
3. ‑у. Характэрныя ўласцівасці, сутнасць, унутраны сэнс чаго‑н.
4. ‑а. У міфалагічных і рэлігійных уяўленнях — бесцялесная, звышнатуральная істота, якая прымае ўдзел у жыцці прыроды і чалавека.
5. ‑у,
6. ‑у.
7. ‑у.
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плы́сці і плыць, плыву, плывеш, плыве; плывём, плывяце;
1. Перамяшчацца па паверхні вады або ў вадзе, робячы адпаведныя рухі рукамі і нагамі (лапамі, плаўнікамі і пад.).
2. Ехаць на караблі, лодцы і пад.
3.
4.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пацягну́цца, ‑цягнуся, ‑цягнешся, ‑цягнецца;
1. Выпрастаць стомленыя ў аднастайнай паставе канечнасці, стан.
2. Падацца корпусам у якім‑н. напрамку, працягнуць руку, галаву да каго‑, чаго‑н.
3. Пачаць рухацца, накіравацца ў адным напрамку цугам, чарадой.
4. Павольна, з цяжкасцю пайсці; паплесціся.
5. Пачаць павольна, аднастайна праходзіць (пра дні, гадзіны, гады).
6. Працягнуцца, размясціцца на вялікай адлегласці, прасторы, уздоўж чаго‑н.
7.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)