Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трэшко́ут, ‑а, М ‑коўце, м.
Невялікае драўлянае бяспалубнае рачное судна.
[Гал. trekschuit.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асна́стка, -і, ДМ -тцы, ж.
1.гл. аснасціць.
2. Снасці, прылады, якімі абсталявана судна, такелаж.
Карабельная а.
3. Тое, што і аснашчэнне (спец.).
А. станкоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ціхахо́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.
Пра таго, хто (або што) мае невялікую хуткасць, павольна рухаецца, перамяшчаецца.
Конь малады, але, відаць, ц.
Судна-ц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дрэйф, ‑у, м.
1. Рух ільдоў, судна і пад. пад дзеяннем ветру або цячэння.
2. Адхіленне судна або самалёта ад узятага курсу пад дзеяннем чаго‑н.
•••
Легчы ў дрэйфгл. легчы.
[Ад. гал. drijven.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АСА́ДКА,
1) у металаапрацоўцы працэс апрацоўкі ціскам, у выніку якога змяншаецца вышыня і павялічваюцца папярочныя памеры загатовак ці дэталяў. Праводзіцца на прэсах і молатах.
2) У металургіі — скачкападобнае зрушэнне ўніз (абвальванне) шыхтавых матэрыялаў, пераважна ў металург. печах, пры няроўным цячэнні плавільнага працэсу.
3) У будаўніцтве — вертыкальнае зрушэнне масы грунту (асновы збудавання), выкліканае павялічанай нагрузкай. Залежыць ад канструкцыйных асаблівасцяў збудавання і ўмоў яго эксплуатацыі, адбываецца нераўнамерна і павінна быць меншая за гранічна дапушчальную.
4) Асадка судна — адлегласць ад ватэрлініі да ніжняга пункта корпуса судна ў сярэдняй яго частцы; лінейная велічыня, якая характарызуе апусканне судна ніжэй за ўзровень вады пры рознай яго загрузцы.
